- آمده ام گریه کنم . . حوصله ام را داری؟

ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻡ ﻣﺜﻞ ﺍﺑﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎ ﺍﻣﺎ ﻫﺮﺟﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﺎﺭﯾﺪﻡ.

ممنوعه بود اما نمی‌توانستم رهایش کنم، او آخرین کسی بود که می‌توانست احساسی در قلبم ایجاد کند.

- و سلاماً على عقلی حين أرىٰ عينيک! - و سلام بر عقلم آن هنگام که چشمان تو را دید!

داستانِ ما، داستانِ نرسیدن نبود، داستانِ نخواستن بود.

تو اول خودمو ازم گرفتی، بعد خودتو.

00:00 روزهارو با فکر به رویاهام شب میکنم اماشب ها، امان از شب ها .

امروز اما من به دست هایم فکر می‌کنم، چقدر بی فایده شده‌ان. دست هایی تنها و سرگردان مثل شاخه های تاکِ انگوری خشک شده . دست هایی که لمس نمیکنند موهایت را، مژه ها، نرمیِ لبها، برآمدگی رگ های دستان خسته ات را. دست هایی که ظرف میشورند، گل هارا آب میدهند از دلتنگی ات مینویسند ولی تورا در آغوش نمیکشند به چه دردی می‌خورند؟

هرکسی سزاوار این است که کسی به او بگوید: تو کافی هستی. تو با تمام زخم‌هایت،بی‌نقصی.