00:00 روزهارو با فکر به رویاهام شب میکنم اماشب ها، امان از شب ها .

امروز اما من به دست هایم فکر می‌کنم، چقدر بی فایده شده‌ان. دست هایی تنها و سرگردان مثل شاخه های تاکِ انگوری خشک شده . دست هایی که لمس نمیکنند موهایت را، مژه ها، نرمیِ لبها، برآمدگی رگ های دستان خسته ات را. دست هایی که ظرف میشورند، گل هارا آب میدهند از دلتنگی ات مینویسند ولی تورا در آغوش نمیکشند به چه دردی می‌خورند؟

هرکسی سزاوار این است که کسی به او بگوید: تو کافی هستی. تو با تمام زخم‌هایت،بی‌نقصی.

اگه کسی به اینجا برسه دیگه نه می‌گرده نه انتظار می‌کشه.

غم داشتم و آغوش نبودی.

من بمیرم تو با خودت چه کردی . .

من میمیرم از اینهمه جدایی تمام آرزوهام به من بگو کجایی :))

گفت: «چرا فکر کردن به شما، این‌همه غم به همراه دارد؟» - یلدا سیدی .

هیچ فریادی بلندتر از سکوت نیست میان دونفر که قبلا همدیگر را دوست داشته‌اند.