هدایت شده از دانشطلب
آمریکا در قفقاز، سلطه می‌خواهند یا جنگ؟
چین برای اتصال زمینی به اروپا سه راه دارد: از شمال دریای قزوین بگذرد، از جنوب آن، یا از میانه.
راهگذر شمالی بدون تخلیه و بارگیری از خاک روسیه و بلاروس عبور می‌کند اما به دلیل جنگ در اوکراین با چالش مواجه شده. مسیر جنوبی طولانی‌تر است اما همین مزیت را دارد، بدون تخلیه و بارگیری از قزاقستان، ترکمنستان و ایران می‌گذرد تا به ترکیه و اروپا برسد اما پس از جنگ ۱۲ روزه امنیتش با سوال و ابهام مواجه شده.
کریدور میانی (رویای پان‌ترکی) که قفقاز جنوبی را به آسیای میانه متصل می‌کند با تصاحب دالان زنگزور به تحقق نزدیک می‌شود. کالاها به بندرهای آکتائو و کوریک در قزاقستان می‌رسند از مسیر دریا به باکو منتقل شده، از دالان زنگزور به نخجوان و سپس از باریکه قره‌سو (که پهلوی اول به ترکیه واگذار کرد) به سوی اروپا می‌روند.
آمریکا ناگهان وسط آمده تا امنیت این راهگذر را به خودش وابسته کند. پیشنهاد داده‌اند یک شرکت خصوصی ۱۰۰ سال جاده ۳۲ کیلومتری زنگزور را به اجاره بگیرد. معنای احتمالی این ورودِ یکباره (بعد از درگیر کردن روسیه در اوکراین و جنگ اخیر علیه ایران) را می‌توان حدس زد: ارتباط فقط از مسیرِ متحدان ترک و زیر دست آمریکا.
راهگذر جنوبی یک مسیر دوم دارد که می‌توانست از دالان واخان، چین را به افغانستان و ایران متصل کند. این «رویای ایرانی» بود تا شکوفایی تاریخی را بازیابی و بار دیگر مسیر تجارتِ شرق به غرب شود. جنگ‌افروزی در سوریه، واگذاری افغانستان به طالبان (دشمن سنتی ایران) سپس بمباران مستقیم، یک به یک امیدها را از بین برد.
ایران، امتیاز جنوبی - شمالی هم دارد یعنی می‌تواند موازی با کانال سوئز، دو اقتصاد بزرگ هند و چین و همه کشورهای جنوب شرق آسیا را از راه چابهار و بندر عباس، به ترکیه و روسیه متصل کند. کریدور آیمک طراحی شد تا کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس رقیب ایران شوند و اسراییل مهم‌ترین نقطه ارتباطِ آسیا به مدیترانه.
در چشم‌انداز آمریکا، ایران نه مسیر شرقی - غربی خواهد بود نه جنوبی - شمالی. نقاط کانونی باید اسرائیل و جمهوری باکو باشند. این احتمال را هم باید در نظر داشت که آمریکا فرصتی به چین نمی‌دهد بلکه ورود به قفقاز مقدمه‌ای برای جنگ است: انداختن ایران در تله‌ای شبیه اوکراین و تأمین خواسته دیگری برای نتانیاهو.
منطقی است همه مسیرهای رقیب ناامن شوند و تنها عرب‌ها و اسرائیل راه تبادل از هند به اروپا باشند: آینده تجاری چین تهدید می‌شود، اتحادیه اروپا نیز از نظر اقتصادی نحیف شده و ناچار است افق‌هایش را فقط با هند (هم‌آورد اصلی چین) تنظیم کند. این تصویر اهمیت اسرائیل را به مثابه یک دژ برای سیطره جهانی آمریکا آشکار می‌کند.
@daneshtalab
استعمار را و دشمن را نخواهیم شناخت و به وحشی بودنش پی نخواهیم برد، مگر اینکه کتاب بخوانیم، کتاب بخوانیم و کتاب بخوانیم.
ی جوری تو قضیۀ آتش‌بس توپو می‌ندازن تو زمین رهبری، که انگار دولتشون، دولت مقاومت و اتکای بر داخلو امت‌گراست!
برزیلو چینو ... ضد گرسنگی دادن غزه موضع گرفتن، هنوز دولت ایران موضعی نگرفته! آمریکا و اسرائیل از این رفتار چی می‌فهمه؟!
دیپلماسی و مذاکره در قاموس دولت پزشکیان چیزی جز تضعیف ایران و حکومت بوده؟! گول خوردن از غرب و تنبلی در ارتباط با شرق.
تا به حال احساس کردید که ی رابطۀ قوی به نفع ایران شکل گرفته باشه؟!
تنها تونستن رابطشونو با آذربایجان تقویت کنن؛ همکار مهم‌ترین دشمن ما در منطقه: اسرائیل!
دیگه چه دستاوردی داشته؟!
عراقچی