مردم مخصوصاً از دو سه ماه پیش، شدیدتر دارن نا امید می‌شن. یکی از راه‌های جلوگیری اینه که به جای اینکه وقتمونو بذارم برا اینکه به این تصویر و آن فیلم از آقای پزشکیان گیر بدیم، سند و مدرکی بیاریم که آقای رئیسی تو این موقعیت‌ها چه می‌کرد. یا اینکه توی مناظره‌ها چه چیزایی گفته شد. #اولویت

با اینکه سوریه، لبنان، فلسطین و عراقو می‌بینه و می‌بینه که آمریکا برجامو به‌هم زد، بازم فکر می‌کنه آمریکا دنبال کار راه‌اندازیه و این جلیلیه که باعث و بانی همۀ مشکلات ماست.

آقای قالیباف عزیز! نمی‌خواید بابت این قطعی برق یک تحقیق و تفحص را بندازید؟ آقای اژه‌ای بزرگوار! نمی‌خواید خدا نکرده ترک فعلارو پیگیری کنید؟

این روزها با گریه و زاری و تضرع، از خداوند متعال کمک بخواهیم؛ چون پیروزی فقط به‌دست خداست. اگر دعا کنیم، خدا ما را کمک می‌کند؛ با آرامش‌بخشی به ما، با رساندن فرشتگان، با ایجاد ترس و اضطراب در دل دشمن. باید کسانی که با خدا می‌جنگند در همین دنیا ازطریق ما عذاب شوند، این خواست و ارادۀ خداست. در ادبیات قرآن، دعا کردن، به‌هیچ‌وجه به معنای کنار گذاشتن تلاش نیست، بلکه باید جهاد کنیم، با دارایی‌هایمان و با جان‌هایمان (الانفال: ۹). #قرآن

از اسم کتاب معلوم است، نویسنده می‌خواهد شنیده‌هایی که مشهور شده‌اند و از نظر او غلط است را بررسی کند. هر کدام از این جملات را در ابتدای فصل می‌آورد و در طول یک فصل آن را بررسی می‌کند. دوم: هنگام آمدن صیونیست‌ها، فلسطین یک سرزمین خالی بود! ۱. فلسطین، اسمی است که امپراطوری روم بر همین منطقه گذاشته؛ همین منطقه‌ای که ما آن را با نام فلسطین می‌شناسیم. خب سرنوشتش هم به سرنوشت روم و بیزانس وابسته بود. ۲. اما از قرن هفتم به بعد، مسلمانان به سه دلیل خود را به آنجا رساندند: الف. سومین مکان مقدس پس از مکه و مدینه ب. زمین‌های بسیار حاصل‌خیز و ج. موقعیت فوق‌العاده استراتژیک آن. ۳. بنابر اسناد تاریخی، هنگامی که حکومت عثمانی به آنجا رسید، نزدیک ۸۰ درصد از جمعیت آنجا مسلمان بودند؛ تقریباً ۱۵ درصد مسیحی؛ و حدوداً ۵ درصد یهودی. ۴. باوجود اینکه پایگاه رسمی وزارت خارجۀ اسرائیل سعی دارد بگوید که این منطقه در اواخر حکومت عثمانی به یک بیابان تبدیل شد، محققانی این نظر را با جدیت رد کردند و اثبات کردند که نه‌تنها بیابان نبود، بلکه یک جامعۀ پر رونق عربی بود که غالباً روستایی بودند که البته مناطق شهری پرجنب‌وجوشی در این منطقه وجود داشته‌است. ۵. جالب اینکه فلسطین نسبت به دیگر بخش‌های حکومت عثمانی، خیلی سریع‌تر روند مدرن‌سازی خود را آغاز کرد؛ شهرها و بنادر، به‌دلیل تجارت با اروپا خیلی رونق گرفته‌بودند؛ و علاوه‌براین نه‌تنها بیابان نبود، بلکه یکی از سرسبزترین مناطق بلاد شام و مشرق‌زمین به‌حساب می‌آمد و صنعت کشاورزی را بسیار پررونق، راه‌انداخته بود. ده غلط مشهور دربارۀ اسرائیل، ص ۲۳- ۲۹

زنده و امیدوار مانند مبارزان حماس: «در یک عملیات پیچیده، مبارزان قسام با حمله به یک ساختمان که نیروهای دشمن در آن بودند، ۳ نگهبان را با چاقو بیصدا کشتند و بعد وارد شده و بقیه را به رگبار بستند. سلاح‌های آنها را به غنیمت گرفتند و تعدادی از مردم را که اشغالگران بازداشت کرده بودند آزاد کردند.»

شاید مهم‌ترین جمله‌ای که این روزها شنیدم این بود: با سلاح، در کوتاه‌مدت پیروز می‌شویم و با رسانه، در بلندمدت، شکست می‌خوریم.

واکنش علمای شیعه به تجزیۀ عثمانی؛ به نقل استاد مفیدی یزدی. https://eitaa.com/bahjatolghalb/81

تو یکی از کانالام (😁) نوشته بودم باید در کار فرهنگی بارش اتفاق بیفته تا جریان فرهنگی عوض بشه. ولی یک ذهنیت اشتباهی وجود داره و اون هم اینکه گاهی فکر می‌کنیم باید کل بارشو یک تنه به‌عهده بگیریم و در کمترین زمان به نتیجه برسونیم. این ذهنیت خیلی زودتر از اون چیزی که فکر می‌کنیم آدمو ناامید می‌کنه. مطلبم دربارۀ بارش فرهنگی: https://eitaa.com/nomood/58

سرمایه‌داری هیچ خط قرمزی ندارد؛ نه دستور خدا می‌تواند مانع زیاده‌خواهی‌اش شود و نه حقوق بشر. تا دیروز منافعش مجبورش کرده بود که از حقوق بشر دم بزند، امروز منافعش او را وادار می‌کند، در فلسطین و لبنان، چهره‌ای جز چرخ گوشت، برای انسان نداشته باشد. ایرانی و آمریکایی هم ندارد. می‌بینید که سرمایه‌دار ایرانی، مردم را به کجا می‌کشاند. یک روز ازطریق پتروپالایشگاه‌ها خون مردم را می‌مکد، روز دیگر ازطریق بانک‌هایی چون بانک آینده و روز دیگر به دلیل وابستگی‌اش به کشوری خاص. هشتگ نئولیبرالیسم

۶. اواخر قرن نوزدهم، جمعیت فلسطین،‌ حدود پانصدهزار نفر بود که در آن زمان، جمعیت چشم‌گیری به حساب می‌آمد؛ مردم و سیاست‌مداران آنجا، مثل هر جایی دیگر، با مفهومی به نام ملت آشنا شده بودند و به‌خاطر اینکه خودشان را یک ملت می‌دانستند، سعی می‌کردند نسبت به حکومت عثمانی خودمختار باشند. ۷. مطابق با قرارداد سایکس-پیکو در ۱۹۱۶ که فرانسه و انگلیس منطقه را برای خود تقسیم کردند، مردم فلسطین، کاملاً احساس می‌کردند ملتی هستند که کشور مستقل خودشان را دارند. که البته، پیش از این، این منطقه به بخش فلسطین شمالی با مرکزیت بیروت و فلسطین جنوب با مرکزیت قدس شناخته می‌شد. ۸. ولی بااین‌حال مردم، شمال و جنوب را به عنوان یک کل، یعنی فلسطین می‌شناختند. به‌هرحال، منطقۀ فلسطین تا ورود اولین دور از مهاجرین یهودی در ۱۸۸۲ یک بیابان نبود، بلکه کشوری بود، با این فرازو فرودی که گفته شد. جالب آنکه بیشتر آمریکایی‌ها هنوز فکر می‌کنند فلسطین تا ۱۸۸۲ بیابان بوده! ده غلط مشهور دربارۀ اسرائیل ص ۲۹-۳۶