تفسیر اینکه رهبری فرمودن: «یکی از ده‌ها کار وزارت خارجه مذاکره با آمریکاست».

وقتی نامعقول بودن و ناشرافت‌مندانه بودن مذاکره رو ماست مالی کردید، توان اینو دارید که اینو هم ماست‌مالی کنید. حتی اگه دست از ماله‌کشی بردارید، احتمالا دیگه کاری از دستتون بر نمیاد!

ما اسرائیلو له کردیم، اونا اومدن زنگزورو گرفتن؛ تبدیل فرصت به تهدید!

آه از زنگزور آه از این غرب‌گرایی آه از رئیس‌جمهور و مسئولین بی‌مغز. داریم دوباره به عقب بر می‌گردیم! به جنگ جهانی دوم.

اینو دربارۀ زنگزور می‌گه؛ می‌دونید چرا جرئت کرده همچین حرفی بزنه؟ از خودتون بپرسید که عقلو کنار گذاشتیدو هی گفتید مذاکرات با رضایت رهبری بود، به دستور رهبری بود، باید به دولت کمک کنیم و ... .

آقای فرشچیان به گردن مذهبی‌ها خیلی حق داشتند. خدا رحمتش کند. چه حقی؟ ان‌شاءالله خواهم نوشت

باخت بزرگ در قفقاز ترامپ کار خودش را کرد و راهگذر پان‌ترکی یعنی راه نفوذ ناتو در قفقاز و آسیای میانه را کلید زد‌. پیش‌تر درباره‌اش نوشته‌ام و بازگویی لازم نیست. بازنده بزرگ روسیه خواهد بود بعد ایران و سپس چین. شاهد دیگری علیه «شرق‌ستاها» که فقط اشتباهات ایران را می‌بینند اما به ندانم‌کاری‌های چین و روسیه که در دومی به بعضی ترس‌ها یا کینه‌های تاریخی آلوده است کاری ندارند. ترامپ نام خودش را با صلح ترکیب کرد و روی کریدور زنگزور گذاشت؛ ماجراجویی دیگری از یک روان‌پریشِ تمام عیار که فکر و ذکرش را جایزه صلح نوبل پُر کرده. در هر موردی که آمریکا یا اسرائیل مباشر و جنگ‌افروز بوده‌اند (اوکراین، غزه، ایران، قفقاز) ژست صلح می‌گیرد و تلاش می‌کند زیر پرچم مذاکره خودش را پیش بیاندازد و نمایش آشتی بدهد، کودک‌صفت به معنای واقعی کلمه. درباره ایران اگر حرف نزنیم سنگین‌تریم. وقتی پزشکیان به ترک‌ها آغوش باز نشان داد تا تغییر مرزها و خفگی راهبردی را به حمل و نقل تقلیل بدهند (ورود آمریکا هم نظرشان را عوض نکرد) و آقازاده‌اش برای رژیم باکو صلح و دوستی می‌سُراید تا یادمان برود علنا متحد اسرائیل و دشمن شیعه شده توضیحی لازم نمی‌آید. مخاطبی که از مرحله پرت نباشد می‌فهمد چه واژه‌هایی را نمی‌شود به کار برد. روسیه پس از واگذاری دمشق حالا می‌رود تا حیاط خلوتش را هم از دست بدهد. پوتین خیلی ماهرانه ژست باهوش و مقتدر می‌گیرد اما بهتر از آن در باختن مهارت دارد. لَختی و سردرگمی در رفتارشان واضح شده، گویی جنگ اوکراین ذهن‌ها را در مسکو فرسوده کرده، ابتکار عمل را از دست داده‌اند، خیال می‌کنند چسبیدن به مواضع‌شان در شرق اروپا تنها اقدام مهمی است که باید انجام بدهند. راه‌اندازی کریدور تورانی یعنی رفع نگرانی‌ها از جنگ و ناامنی در ایران، عملا کارسازی است برای حملات آینده‌. در این افقِ تیره روسیه و چین هم زیان‌های بزرگ خواهند دید و آرزوها برای جهان پساآمریکایی کمرنگ‌ می‌شود، با این حال هیچ کدام ابتکار عملی برای اینکه ترک‌ها را از بلندپروازی بترسانند از خودشان نشان ندادند. روسیه آنقدر منفعل بوده که گویی عملا به ترکیه وابسته است. می‌گویند چین در تنش‌های منطقه‌ای وارد نمی‌شود، گذشته از اینکه اگر سود هنگفت در میان باشد (مثل طمع امارات به جزایر ایرانی) دست به غلط‌های خطرناک می‌زنند نفسِ ابتکار جهانی یعنی کمربند و جاده با ادعای کناره‌گیری جور در نمی‌آید. افراط در تنزه‌طلبی یعنی چراغ سبز به تنش‌آفرینی تا امکان‌های مبادله یکی پس از دیگری محدود شوند، نقشه‌های بزرگ حفاظتِ فرامنطقه‌ای لازم دارند. به این ترتیب ترکیه قفقاز را هم برنده خواهد شد، از تحریم ایران، جنگ اوکراین، حمله اسراییل به غزه، هر بحرانی را فرصتی می‌بینند تا سود اقتصادی به دست بیاورند یا رویاهای توسعه‌طلبانه را پیش ببرند. ترک‌ها فعلا روی دور پیروزی هستند؛ سوریه را گرفتند، مهم‌ترین رقیب‌شان ایران جنگ‌زده شد، روسیه هم در قفقاز عقب نشسته. پشت سر ترامپ به مجموعه‌ای از اهداف‌شان دست پیدا کردند. @daneshtalab

✅ تابلوی استاد فرشچیان ✔️ بیانات مقام معظم رهبری ۱۳۷۲/۰۶/۱۰ 🔹 من هر وقت تابلوی آقای فرشچیان را -که خود ایشان چند سال قبل به من داده- نگاه کرده‌ام، گریه کرده‌ام؛ با این‌که من سینه‌ام پُر است از روضه‌های صبح عاشورا و عصر عاشورا. چه کسی بیشتر از ماها می‌داند که در این‌باره چه نوشته‌اند و چه خوانده‌اند و چه گفته‌اند؟ می‌گویند آدم‌هایی که اهل این چیزها هستند، خودشان گریه نمی‌کنند؛ ولی ما درعین‌حال که این همه روضه بَلَدیم، آقای فرشچیان دارد روضه‌یی می‌خواند که ماها را می‌گریانَد. این چه هنرِ پُرفایده و پُرمغز و پُرمعنایی است که یک‌نفر هنرمند می‌تواند این حالت را به وجود بیاورد؟! @Nardebane_feghahat

به لاریجانی می‌گید که دربارۀ بمب اتم صحبت کنه؛ به ولایتی هم می‌گید که بگه کوریدور به گورستان مزدورای آمریکا تبدیل می‌شه؛ تا بچه حزب‌اللهی‌ها آروم بگیرن؛ تا خودتون بدید بره. این مخدر تا حالا که جواب داده! پزشکیان

نکته‌ای سرنوشت ساز ... مرحوم علامه حسن‌زاده رضوان الله تعالی علیه: 🔹وقتی گیلاس با بند باریکش به درخت متصل است، همه عوامل در جهت رشدش در تلاش‌اند. باد باعث طراوتش می‌شود، آب باعث رشدش می‌شود و آفتاب پختگی و کمال می‌بخشد. 🔹امّا به محض پاره شدن آن بند و جدا شدن از درخت، آب باعث گندیدگی، باد باعث پلاسیدگی و آفتاب باعث پوسیدگی و ازبین رفتن طراوتش می‌شود. 🔹بنده بودن یعنی همین، یعنی بند به خدا بودن که اگر این بند پاره شد، دیگر همه عوامل در نابودی ما مؤثر خواهد بود. پول،قدرت،شهرت،زیبایی،مدرک و ... 🔹تا بند به خداییم برای رشد ما، مفید و بسیار هم خوب است؛ اما به محض جدا شدن بندِ بندگی، همه‌ی آن عوامل باعث تباهی و فساد ما می‌شود .

اصلاحطلب روسیه