آقای رئیس‌جمهور! وقتی ما داریم مذاکره می‌کنیم و او می‌جنگد، خودمان را متهم نکن که می‌خواهی بجنگگگگی؟! آنقدر غرق مذاکره و صلح و امید بودیم که فرماندهانمان هم غافلگیر شدند؛ یعنی جنگ از ذهن آن فرماندهان عزیز هم پریده بود؛ چرا باز خودمان را متهم می‌کنی؟! بزرگوار! اینکه او آمد زد، مستقیم هم زد، یعنی او تو را به صلح دعوت کرده؟! خب از خودتان بپرسید اگر می‌خواست به جنگ دعوت کند، باید چه می‌کرد؟ پیام می‌داد؟! آن که می‌شد مذاکره! مذاکره نکنیم چه کنیم؟! روسیه با چین چه کرد که قابل تحریم نیست؟! روسیه در ارتباط با چین چه‌کرد که تورمش را بیش از ما کنترل کرد و ارزش پولش را حفظ کرد؟! اینکه همین حرف‌ها را بزندید دشمن را به جنگ دعوت نمی‌کنید؟! خب این همه گفتید مذاکره که او شما را زد! از گذشته درس نمی‌گیرید؟! وقتی می‌گویید دوباره زد، خو دانشمندان ما به این نتیجه نمی‌رسند که دولت نمی‌خواهد از دست‌آوردهایشان حمایت کند؟! دانشمندان به این نتیجه نمی‌رسند که کار کردن در این کشور بی‌فایده‌است؟! آقای پزشکیان! نباید به خودتان بگویید که موشکی را نتوانست نابود کند، پس باید اینطور از هسته‌ای حفاظت کنیم؟! خب از گذشته درس نگیرید، باید از چه درس بگیرید؟!

۶۰۰۰ دفعه به پزشکیان آلترناتیوِ مذاکره را گفته‌اند، باز می‌پرسد: شما که مذاکره را قبول ندارید بگویید چه کنیم!

🗒 فردید و واسازی لیبرالیسمِ سیاسی: بازرگان‌های جدید در جمهوری اسلامی مهدی جمشیدی ۱. سیّداحمد فردید در گفتارهای فلسفی‌اش در سال‌های آغازین انقلاب، به مهدی بازرگان نیز تاخته است و لطایف و دقایقی را گفته که شاید امروز و در مقایسه با خطِ بازتولید بازرگان، بهتر فهم شود. پاره‌ای از گفتارهای انتقادی وی در کتاب «دیدار فرّهی و فتوحات آخرالزمان» آمده است. من دلبستۀ فردید نیستم اما وی را اهل فکر و نظر می‌دانم و بر این باورم که نباید از کنار مواضع بنیادین وی گذشت و آنها را نادیده انگاشت. شنیده‌ام که علامه مطهری دربارۀ او گفته بود: فردید، کافرشناس خوبی است. این عبارت، ناهمخوان با تفکّر مطهری نیست. بازرگان رفت و فردید نیز، اما همچنان در بر همان پاشنه می‌چرخد و نسخه‌های جدیدی از بازرگان در ساختار رسمیِ جمهوری اسلامی، سربرآوردند و بر صدر نشستند و قدرت راندند. دولت‌های جمهوری اسلامی در دورۀ پساجنگ تاکنون، اغلب در اختیار همین «بازرگان‌های جدید» بوده است. ازاین‌رو، رجوع به خوانش فردید از بازرگان و تأمّل دربارۀ ریشه‌ها و دلالت‌های فلسفی آن، درخور و بجاست. بی‌آن‌که از بازرگان‌های جدید نام ببرم، متن می‌تواند مصداق‌‌های اشاراتش را روشن کند. ۲. فردید می‌گوید: «بازرگان، کتاب بر علیه مارکسیسم می‌نویسد، اما آیا ایشان اهل دیدار است و وجه‌الله به سراغش آمده است؟! نه! بازرگان، طاغوت‌زده است. کسانی چون او، علم غربی‌شان را به علم قرآنی تعبیر می‌کنند. خدای بازرگان، طاغوت و نفس امّارۀ خود اوست.»(سیّداحمد فردید، دیدار فرّهی و فتوحات آخرالزمان، ص۸۹). این یعنی حتی تقابل بازرگان با مارکسیسم، نباید اصل انگاشته شود؛ چون حتی در همین تقابل نیز، تجدّد در میان است و در حقیقت، شکلی از طاغوت به سراغ شکل دیگری از طاغوت رفته است و نزاع، درونی است. نه‌فقط اصطکاک وی با مارکسیسم، بلکه حتی اشارات قرآنی او نیز ملاک نیست و او را از عالَم تجدّد جدا نمی‌سازد. قرآن، آن‌هنگام که در ذیل تاریخ تجدّد نشانده شود و در این افق معنا شود، هادی نیست. قرآن در این چهارچوب، استقلال ندارد، بلکه معدّ و مکمّلِ پیشروی عالَم تجدّد است؛ البته نه خودِ قرآن، بلکه تفسیری که بازرگان از آن می‌آفریند، چنین خصوصیّتی دارد. وقتی خدای بازرگان، طاغوت است، رجوع به قرآن نیز حاصلی جز حمل قرآن بر تجدّد و طغیان نخواهد داشت. ۳. فردید می‌گوید: «خدای بازرگان، خدای بورژوازی و خدای لیبرالیسم است. دستۀ بازرگان، دسته‌ای به نام طاغوت غربی هستند و برای حفظ وضع موجود تلاش می‌کنند.»(همان، ص۸۹). وی در جای دیگری توضیح می‌دهد: «به نام خدای نفس امّاره می‌خواهند با انقلاب مبارزه کنند. اینها طرفدار سیاست گام‌به‌گام و لیبرالیسم هستند.»(همان، ص۱۴۶). او می‌افزاید: «بازرگان با سیاست گام‌به‌گامِ پوپر، همراه است؛ گام‌به‌گام در بُعد از قرآن و قرب به نفس امّاره و امپریالیسم و کارتر. امثال بازرگان با پوپر در پایان تاریخ، متّحد می‌شوند؛ چون انقلابی نیستند و مدافع بورژوازی و غرب‌زدۀ مضاعف هستند.»(همان، ص۲۳۳). بازرگان، هرگز انقلابی نبود؛ نقدهای وی به طاغوت، جملگی در سطح بودند و نه در جهت برآمدن یک عالَم تاریخی جدید. بازرگان، لیبرال بود و نسخۀ گام‌به‌گامِ وی، همان نسخۀ کارل پوپر بود برای منهدم‌کردن اصالت‌های انقلاب و رقم‌زدن ترمیدور. ۴. فردید می‌گوید: «بازرگان، روز اوّل گفت أنا الطاغوت؛ چون گفت روح مصدق و گاندی در من حلول کرده است. او اسمی از امام خمینی نبرد. در تمام سخنانش، توهین به مقدّسات و مقام وَلایت و وِلایت است؛ برای این‌که غرب‌زده است.»(همان، ص۲۸۹). همین درون‌مایه، در سخن نهانیِ علامه مطهری نیز وجود دارد؛ ایشان نیز بر این باور بود که بازرگان در برابر امام خمینی، قد برافراشته بود و منیّتش، حکم می‌راند. طاغوت درونیِ بازرگانی، معرکه‌ای همچون دولت موقت را می‌طلبید تا عیان شود. صدارت و قدرت، سرّ ضمیر وی را آشکار ساخت و نشان داد وی هیچ نسبتی با عهد انقلابی ندارد و به‌جای ولایت، غرب را می‌ستاید. ۵. فرید می‌گوید: «بازرگان، غرب‌زدۀ مضاعفِ مرکّب است که در او از پرسش فلسفی، خبری نیست؛ چه رسد به پرسش از سرّ سرّ ماهیّت. این نوع غرب‌زدگی، آخرین مرحلۀ غرب‌زدگی است. در غرب‌زدگیِ پایان تاریخ، پرسش از ماهیّات نمی‌شود، بلکه فقط با پدیده‌ها برخورد می‌شود.»(همان، ص۳۴۴). بازرگان، آنچنان در عالَم تجدّد، مستحیل شده بود که نمی‌دانست بر وی چه می‌گذرد. در جهل مرکّب داخل شده بود. براین‌اساس، در ظواهر و پوسته‌ها متوقف شده بود و راهی به عمق نداشت. از غرب، تکنیک و شئوناتِ روزمرّه‌اش را می‌فهمید و جز بر قشریّات، تمرکز نداشت. او نه‌فقط انقلابی نبود، و نه‌فقط لیبرال بود، بلکه یک تکنوکرات نیز بود و تکنوکرات‌ها را با پرسش دربارۀ ماهیّات، میانه‌ای نیست. https://eitaa.com/mahdi_jamshidi60

هیسسسس! هیسس! می‌فرمایند پزشکیان بی‌کفایتیش را با نظام هماهنگ کرده! این مشاوران نادان دیروز قالیباف را خیالاتی کردند، امروز هم می‌خواهند رهبری و کل نظام را بی‌اعتبار کنند.

دوستانی که فکر می‌کردید خاکستری‌ها فقط می‌توانند طرف‌دار قالیباف‌ باشند! خاکستری‌های خیلی زیادی هم بودند که دنبال عدالت بودند؛ دنبال پیشرفت و اقتدار کشور بودند؛ دنبال نان شبشان بودند؛ اما به‌خاطر بی‌کفایتی پزشکیان و احترام رهبری به رأی مردم -که درست است- به این روز افتادند؛ خاکستری فقط آن هرزه نیست

آرزوشونه به جای میرحسینو تاج‌زاده، جلیلی تو زندان باشه. وفاقی‌ها! از خرمگس‌های اطراف قالیباف تا اصلاح‌طلبان

چند توییت پزشکیان جلیلی عراقچی

ما به این نشانه‌های حیات، از طرف نیروهای مسلح نیاز داریم؛ بلکه نشانه‌هایی پررنگ‌تر. البته باید زودتر اقدام می‌کردید؛ اما الحمدلله.

پزشکیانِ ... با نتانیاهو مذاکره مستقیم راه انداخته.

پر واضحه که پزشکیان بی‌کفایته؛ اما لازمه صفر و صدی نگاه کنیم؟ یعنی لازمه بگیم یا باید مجلس رأی به عدم کفایت بده یا بذاره تا آخر همینطوری گند بزنه؟! نه؛ مجلس اونقدر ابزار داره که راحت می‌تونه این دولت بی‌لیاقتو کنترل کنه؛ از تصویب قانون تا تغییر وزرا. حتی ما با جان و دل راضی هستیم که اگه ممکن بود، آقای قالیباف که تا به حال برای این دولت سنگ تموم گذاشته، معاون اول بشه.