آیات دعا را باید با آیات امتحان تفسیر کنیم؛ یعنی هرچه هم دعا کنیم، باعث نمی‌شود از دالان وحشت‌ناک امتحان عبور نکنیم؛ این یک سنت است: بی‌پولی، کشته شدن، از دست دادن و ... . من فکر می‌کنم مهم‌ترین مانع دعاهای ما، هرچند خالصانه، همین ابتلاء و امتحان است؛ اگر از آن عبور کردیم و کافر نشدیم و زنده ماندیم، وارد مرحلۀ بعد می‌شویم. حالا من نمی‌خواهم به‌طور کلی دربارۀ موانع دعا در قرآن صحبت کنم، ولی به‌طورکلی وقتی دعا می‌کنیم حواسمان به این مورد باشد و توقع زیادی نداشته باشیم! (البقرة: ۲۱۴). #قرآن

این حرف‌ها از شیعیان خارج از ایران یک معنی دارد: شیعه یک پناه‌گاه دارد و آن هم ایران است؛ ایران حرم است.

گاهی بعضی از آیات یا روایات هستند که باید دربارۀ آن‌ها کتاب‌ها بنویسند، مبالغه نمی‌کنم؛ یکی از آیات، همین آیه است: امتحانات الهی می‌تواند طوری باشد که حتی نزدیک‌ترین فرد به خدا و مؤمن‌ترین انسان روی زمین (پیامبر) می‌گوید: پس خدا چه زمانی می‌خواهد ما را یاری کند!؟ (البقرة: ۲۱۴). #قرآن

مؤمنیم؟ نباید همسرمان مشرک و کافر باشد؛ چون ما را به سمت جهنم می‌کشاند؛ نمی‌صرفد، حتی اگر زیباتر باشد، حتی اگر پول‌دارتر باشد؛ عمر این دنیا کوتاه است و پس از آن، برای همیشه، سروکارمان با جهنم است، جلوۀ قهر و غضب خدا! (البقرة: ۲۲۱) #قرآن خانواده

سرمایه‌داران و پول‌دار جماعت، همیشۀ تاریخ، می‌خواهند قدرت را میان خودشان دست‌به‌دست کنند؛ اما خدا معیار دیگری دارد: علم و توان‌مندی بدنی. یاد حاج قاسم افتادم، با آن اندیشۀ همه‌جانبه و آن بدنی که علم و ارادۀ او را تحمل می‌کرد (البقرة: ۲۴۷). #قرآن سیاست سرمایه‌داری

نمی‌توانم این شواهد را ببینم و درعین‌حال باور کنم که کاهش ارزش پول ملی عمدی نیست یا فرمول آن را مسئولین نمی‌دانند. دلار سرمایه‌داری

نمی‌شود جنگ را با تمام هولناکی‌اش از میان برد؛ زیرا همیشه طرفی پیدا می‌شود که خود را قدرت‌مند می‌داند و می‌خواهد از قدرت خود استفاده کند. چرا می‌خواهد از قدرت خود استفاده کند؟ چون چیزهایی را می‌خواهد که طرف مقابل نمی‌دهد؛ چرا نمی‌دهد؟ چون در نظام محاسباتی خود به این نتیجه می‌رسد که می‌صرفد تن به جنگ بدهد اما آن خواسته‌های عجیب جنگ‌طلب را برآورده نسازد. این واقعیت، مثل هر واقعیت اجتماعی یا بین‌المللی دیگر، مانند تجارت، بوده و خواهد بود؛ وحشت‌آفرینی آن موجب نمی‌شود که ما اجازۀ انکار آن را داشته باشیم. آن خواهد آمد؛ امروز نه؟ باشد، فردا! پس به‌جای تخدیر خودمان، باید خودمان را برای مواجهه با این زلزلۀ ویران‌گر آماده کنیم.

⚪️ اخیرا گالانت گفته که قصد داشته یک حمله پیشگیرانه در مقیاس وسیع علیه حزب الله در تاریخ 11 اکتبر 2023 صورت بدهد. اما از طرف نتانیاهو به شدت منع شده است. نتانیاهو از رویارویی با حزب الله می‌ترسیده است. گالانت گفته: «نتانیاهو ساختمان‌های تل‌آویو را از پنجره دفترش به من نشان داد و به من گفت اگر ما به آن ضربه بزنیم حزب‌الله همه چیز را ویران خواهد کرد». 🔻منتها وقتی اسرائیل ترورهای متعددی را انجام داد و اقدام خاصی از طرف مقاومت ندید، تهاجم قطعی شد. پی‌نوشت: در بهترین زمان ممکن با دشمن نجنگیدیم، اکنون در بدترین زمان ممکن حتی فرصت «تسلیم شدن با حداقلی از آبرومندی» را هم نداریم. لحظات هدف قراردادن پهپاد آمریکایی با سامانه پانزده خرداد یا حتی آن عملیات زشت عین الاسد را به یاد بیاوریم؛ چیزی که به ما امکان آن اقدامات را داد، دقیقا همین ادراک ترامپ بود که نتانیاهو هم کنار پنجره به گالانت یادآوری می‌کند. ترامپ جدید، دیگر چنین ادراکی ندارد. به نظر این ترامپ جدید، کمی آمریکایی و اکثر آن محصول برآیندهای سیستم تصمیم‌گیری و کارگزاران لشکری و کشوری خودمان است. خودمان ساختیمش Made in I.R.I رضا باقری پور @makshufatEita

راستش اگر بخواهیم به منافع این دنیایی جنگ هم نگاه کنیم، فواید این دنیایی جنگ با آمریکا، بیش از وضعیت صلحِ کنونی نباشد، کم‌تر نیست. یک جنگ تمام عیار با آمریکا، یک میلیون کشته هم برجای بگذارد و تأسیسات فراوانی را نیز به نابودی بکشاند، نظام تحریم آمریکا را به فروپاشی می‌کشاند و کاسبان صلح نیز نمی‌توانند هرروز، با مذاکرات احمقانه، غل‌وزنجیر جدیدی به دست‌وپای ملت ببندند.

همان رویترزی نیست که دربارۀ دی ۹۸ گفت نظام ۱۵۰۰ نفر را کشت یا هر چند وقت یک‌بار مطلب چرت جدیدی دربارۀ ایران می‌گفت؟! آمریکا رسانه جنگ

چرا نباید واژگان اجنبی را روی زبان فارسی آوار کنیم؟ چون دراین‌صورت از گذشتۀ خودمان بریده می‌شویم؛ یعنی از حافظ، سعدی، فردوسی و ... یعنی از فرهنگ غنی تاریخی خودمان. چون از تاریخمان بریده می‌شویم و فردا روزی اگر بخواهیم از گذشتۀ خودمان درس بگیریم، دیگر نمی‌توانیم با اسناد و مدارک و آثار درجۀ یک تاریخی ارتباط بگیریم و ترجیح می‌دهیم قرائت دیگران را بپذیریم؛ دیگرانی که زبان‌مان را با واژگان آن‌ها ویران کرده‌ایم. زبان فارسی ما که ما را به گذشته وصل می‌کند تلفیقی از زبان‌های گوناگون است: فارسی، سغدی، عربی، یونانی و... ولی به همان دلیلی که گفته شد، دوباره نباید حتی از همین زبان‌ها، به‌صورت انبوهی واژۀ جدید جذب شود. نباید فردا روز به‌جای فریادها بگوییم هتافات یا به جای مذاکرات مفاوضات. #قرآن