به مناسبت این روزها، این متن را بخوانیم: نظر حاج قاسم دربارۀ جنگ لبنان نظر رهبری دربارۀ جنگ لبنان.

وقتی می‌گوییم لبیک یا حسین یعنی حسین بن علی زنده است و پیام و دستوری دارد.

۲. بعضیا مثل مقتدی صدر می‌گویند پیام و دستور امام حسین، قمه‌زنی و خلع سلاح حشد‌الشعبی است.

پزشکیان بریکس علیف آذربایجان

تبیین حاج قاسم از اینکه دولت سوریه چقققدر با مردم و حتی دولت‌های دیگر راه آمد؛ اما دولت‌های دیگر فقط و فقط دنبال بهانه بودند برای حمله. غربی‌ها هم در مسئلۀ حقوق بشر و هسته‌ای و... دقیقاً همین را می‌خواهند. بشار اسد مردم سالاری دیکتاتوری

فعلا در دورۀ آرامش قبل از طوفان هستیم. نمی‌دانم که ور رفتن اسرائیل با عراق و یمن عملیات فریبه یا اول دنبال دستاورد بزرگه تا روحیۀ ایران رو به هم بریزه.

امشب آماده نوشتن چند جمله درباره لزوم بازگشت ما به خیاطی خانگی بودم که مستندی درباره خطرات مصرف شکر دیدم و سرمایه داری رو امشب یه طور دیگه می‌کوبم! واقعا برای شما سوال نشده چرا نوشابه از دوغ ارزون تره!؟ یا مثلا تعجب نمیکنید چرا ما به بچه هامون سیگار نمیدیم بکشن یا حتی به قلیون نزدیک بشن ولی نوشابه میدیم بخورن؟ یا واقعا جالب نیست که ما هیچ وقت سیر نمیشیم؟ از خریدن لباس!؟ نه اونو بعدا می‌گم؛ واقعا چرا از خوردن سیر نمیشیم!! چون فعالیت می‌کنیم!؟ چون زنده هستیم؟ چون بدنمون به انرژی نیاز داره؟ آفرین، خیر! بخاطر اینکه غذاهای ما برای سیر کردن ما طراحی نشده‌اند! شاید با خودتون بگید ما بعد از خوردن سیب‌زمینی یا چیپس، یا همبرگر یا پیتزا یا مرغ سوخاری یا حتی قورمه سبزی سیر میشیم ایشون چی داره میبافه؟ من توجه شما را به این نکته جلب می‌کنم که اگر شما به انرژی غذا نیاز دارید چرا بدنتان وقتی ذخیره‌های سرشار دنبه‌ای دارد باز پیام گرسنگی صادر می‌کند؟ شکر با ایجاد اختلال در نظام عملکرد ذخیره‌ی انرژی بدن نمی‌گذارد شما از ذخایرتان استفاده کنید وگرنه یک وعده قرمه سبزی با مخلفات اقلا ۲۴ ساعت انرژی شما را می تواند تامین کند ولی چرا اگر ناهار قرمه سبزی بخورید، چند ساعت بعد گرسنه می‌شوید؟ چون آن نوشابه‌‌ی ناقلا، آن نماینده‌ی کوچک سرمایه داری صنعتی برای اینکار طراحی شده است تا بیشتر بخورید و البته بیشتر بیمار شوید و جیب کارخانه ها را بیشتر پر کنید! گشتی در اینترنت بزنید درباره مضرات شکر مطالعه کنید درباره اینکه دیابت با بدنمان چه میکند فیلم ببینید، پای قطع شده‌ی دیابتی ها و چشم کور شده‌ی آنها را به یاد بیاورید! اینها قابل پیشگیری است...

۱. آقای مرتضی سرهنگی، نویسندۀ این کتاب، اسم کتاب را گذاشته قاسم به روایت مرتضی سرهنگی؛ ولی کاش اسمش را می‌گذاشت قاسم به روایت قاسم؛ خب سعی نویسنده هم همین بوده: اینکه وقتی کتاب را می‌خوانیم، انگار پای سخنان حاج قاسم نشسته‌ایم. ۲. ادبیات همان ادبیات حاج قاسم است؛ یک نظامی که ادور مختلف زندگی‌اش را، کما بیش با جزئیات، برایمان تعریف می‌کند. ۳. کتاب را که بخوانیم، یک دور تاریخ معاصرِ جنگ‌های ایران را خوانده‌ایم؛ مستند و پژوهشی. از یک جایی، دیگر حوصله سر بر است اگر عشق فهم حقیقت نداشته باشیم و بیشتر دنبال هنر باشیم. غیر از صفحات آخر که قلبم می‌تپید تا جایی که ابومهدی را به آغوش گرفت. ۴. چقدر حاج قاسم شخصیتش عاطفی است؛ از فرمانده‌ای با فتوحات سرلشگر سلیمانی بعید است! از همان بچگی‌اش مشخص است. ۵. حاج قاسم چقدر اهل مطالعه بوده! ۶. راستش در این مستند تاریخی، سه نفر چشمم را خیره کردند؛ حسن باقری و آیت‌الله مصباح یزدی و خب، حکیمه خانم! حکیمه خانم چه دلی داشته؟! نمی‌دانم در طول زندگی، حاج قاسم یک سال هم کنار همسرش بود یا نه؟! ۷. اگر می‌خواهید بیشتر بفهمید که سوریه و عراق چی به چی بودو دولت‌های دیگر چه جنگی راه انداخته بودند، حتماً بخوانید. #معرفی_کتاب

پالس‌های پزشکیان به آمریکا: ما یا ضعیفیم یا احمق! 🔻 به مکشوفات بپیوندید: https://eitaa.com/joinchat/2471821559C0d3be59a31

عزاداری مردمِ مسخ شده، مردمی بیزار از آگاهی.

پزشکیان دم از اتحاد می‌زند و طرف‌دارانش اصرار دارند اتحادِ بعد از تجاوز اسرائیل را از بین نبریم. مصاحبۀ پزشکیان بزرگ‌ترین ضربه به این اتحاد نبود؟! مگر آن ظریفِ خائنِ تفرقه‌افکن را از دولتتان اخراج نکردید؟