در وجودم حس فقدانی‌ست که قادر به بیان آن نیستم؛ گویی همه چیز میتوانست جور دیگری باشد...

وقتی دست از اول پیام دادن بر میداری و میفهمی اونقدری که اون برات مهم بود، تو نیستی!

هی میگم یه بار دیگه تلاشمو بکنم بهش پیام بدم شاید بشه هم چیو درست کرد بعد یادم میفته که اونم دست داره میتونه پیام بده، میتونه زنگ بزنه ولی مشکل نخواستنه، اون نمیخواد هرچقدم که من تلاش کنم وقتی اون نمیخواد هیچی درست نمیشه:)

بعد صد سال اگر بر سر خاکم گذری پاره سازم کفن و زندگی از سر گیرم...

من دیگه ظرفیت اشکال نداره تجربه شد رو ندارم

تموم شده داستانمون:)

اونجایی که عزراییل از بغل گوشت رد میشه میفهمی این دنیا واقعا ارزش گریه کردن، غصه خوردن، ناراحت شدن، افسرده بودن رو نداره...

منم همینطور جلادتی، منم همینطور:))))