نا گهان به حال خود گریستم
چرا که بعد از هر خوشی، نگران بودم
که چقدر طول میکشد تا اندوه دوباره به سراغم بیاید.
چند روز پیش یکی از دوستامو تو مدرسه دیدم... خیلی تغییر کرده بود، خیلی ساکت شده بود، دیگه چشماش برق نمیزد. ازش پرسیدم چی شد که اینجوری شدی؟ گفت اینکاریه که مهربونی با آدمای بی لیاقت باهات میکنه
حرفشو با تمام وجودم درک کردم...