خسارت سالانه ۵۰ میلیارد دلاری یک چالش مهم به ایران

بر اساس برآوردهای بانک جهانی، پدیده فرار مغزها از ایران سالانه ۵۰ میلیارد دلار خسارت روی دست کشورمان می گذارد. کاملا طبیعی است که کشورهای مختلف در حوزه های گوناگون با چالش ها و مشکلاتی رو به رو باشند. چالش هایی که دولت ها معطوف به آن ها و حل کردنشان هستند و اساسا همین مساله به مثابه یک شاخص برای شناخت آن ها به عنوان دولت هایی کارآمد و یا ناکارآمد ایفای نقش می کند. این قاعده در مورد کشورمان ایران نیز برقرار است. در این راستا، یکی از چالش هایی که ایران سال هاست با آن به نحوی جدی دست به گریبان است، مساله فرار مغزها و مهاجرت نخبگان از کشورمان است. از این رو، برخی نشریات غربی نظیر نشریه فاییننشیال تایمز با استناد به برخی داده ها، به این مساله اشاره داشته‌اند که در سال 2020 چیزی بیش از 40 هزار نخبه و در سال 2021 چیزی بیش از 115 هزار نخبه از کشورمان مهاجرت کرده اند. روندی که به نظر می رسد همچنان ادامه دار بوده و در موقعیتِ یک چالش برای کشورمان قرار دارد. بانک جهانی در جریان یک گزارش در سال 2017، خسارات سالانه پدیده فراز مغزها را برای کشورمان چیزی در حدود 50 میلیارد دلار عنوان کرده است. در حقیقت، سالانه میلیاردها دلار هزینه‌هایی که برای پرورش افراد نخبه در کشورمان و در قالب نظام آموزشی ایران به انحا مختلف انجام می شود، هدر می رود و در عوض دیگر کشورها از استعدادها و نخبگان علمی و فکری ما بهره می برند و روند توسعه خود را تقویت می کنند. در این رابطه، اینطور به نظر می رسد که جریان حکمرانی و به طور خاص دولت جدید کشورمان در مواجهه با مساله فرار مغزها بایستی دو رویکرد مهم و محوری را در دستورکار داشته باشند. اولا، چالش و معضل خسارتبار فرار مغزها به معنای واقعی کلمه بایستی به یک اولویت و مساله مهم برای مقام‌های مسوول تبدیل شود. تا زمانی که یک مشکل به یک "مساله" مهم برای جریان حکمرانی و کارگزاران آن تبدیل نشود و ظرفیت های مختلف برای آن بسیج نشوند، اینکه صحبت از حل کردن آن بکنیم، به هیچ عنوان منطقی و درست نیست. از این رو، اصلِ مشکل و مساله بایستی با اولویت بالا از سوی جریان و نظام حکمرانی و به طور خاص دولت جدید در کشورمان مورد شناسایی قرار گیرد و ظرفیت های گوناگون برای مخاطب قرار دادن آن بسیج شوند. دوم اینکه جریان حکمرانی در ایران باید تا جای ممکن اقدام به ایجاد جذابیت در کشورمان به ویژه برای نخبگان از حیث اقتصادی و فراهم ساختن امکانات کند و در حقیقت انگیزه های آن ها برای ماندن و حضور در کشور را تقویت کند. این روند نیز نیازمند مطالعات دقیق و کارشناسی است و باید فارغ از اینکه کدام دولت در قدرت باشد، به مثابه یک خط مشی ثابت و ادامه دار در کشورمان تعریف شود. تردیدی نیست که نخبگان ایرانی ترجیح می دهند توان علمی خود را در راستای آبادانی کشورشان صرف کنند. موضوعی که هم مطلوب آن ها و هم در راستای منافع ملی ایران است. توجه داشته باشیم که در جهان کنونی، آنچه قدرت ساز است، دانش و علم است. مساله ای که روندهای توسعه ای در جهان تا حد زیادی معطوف به آن هستند.

در سال ۱۴۰۲ تعداد ۴۸۱ هزارو ۳۹۴ ازدواج در کشور به ثبت رسیده است که از این میزان استان تهران با ۶۳ هزار و ۹۷۳ مورد ازدواج ثبت شده، رکورددار میزان ازدواج در سال گذشته است. به گزارش ایسنا، بر پایه آمار ثبت احوال کشور، تعداد ۴۸۱ هزارو ۳۹۴ مورد ازدواج در کشور به ثبت رسیده است که بیشترین میزان ازدواج ها مربوط به استان تهران با تعداد ۶۳ هزار و ۹۷۳ مورد ازدواج و پس از آن نیز استان‌های خراسان رضوی با ۴۳هزارو ۸۸۷ ازدواج، خوزستان با ۳۵هزارو ۳۶۴ ازدواج، آذربایجان غربی با ۲۵هزارو ۶۹۴ ازدواج و فارس نیز با ۲۵هزارو ۱۶۶ مورد ازدواج قرار گرفته‌اند. همچنین کمترین میزان ثبت ازدواج مربوط به استان سمنان با تعداد ۳ هزار و ۶۸ مورد بوده است و پس از آن نیز استان‌های ایلام با ۳هزارو ۴۳۶ ازدواج، کهکیلویه و بویراحمد با ۵ هزارو ۱۶ ازدواج، خراسان جنوبی ۵ هزارو ۵۳۷ ازدواج و یزد با ۵هزارو ۶۵۳ ازدواج ثبت شده در جایگاه بعدی قرار گرفته‌اند. بر اساس گزارش مرکز رصد جمعیت کشور سازمان ثبت احوال، در سال ۱۴۰۲ همچنین تعداد ۲۰۲ هزار و ۱۸۳ طلاق در کل کشور به ثبت رسیده است که ۳۴ هزار و ۹۷ طلاق مربوط به استان تهران بوده است و پس از تهران استان‌های خراسان رضوی با ۲۱ هزار و ۶۴۳ مورد طلاق، خوزستان با ۱۱ هزار و ۵۶۶ طلاق، فارس با ۱۱ هزارو ۵۶ طلاق و اصفهان هم با ۱۱هزارو ۳ مورد طلاق در رتبه‌های بعدی قرار دارند. همچنین کمترین طلاق ثبت شده در کشور نیز در سال گذشته متعلق به استان ایلام با تعداد یک هزار و ۹۶ مورد طلاق است و پس از آن نیز استان‌های خراسان جنوبی با یک هزارو ۴۸۸ طلاق، سمنان با یک هزارو ۵۸۶ طلاق، کهکیلویه و بویراحمد با یک هزارو ۶۷۲ طلاق و چهارمحال و بختیاری با یک هزارو ۷۹۱ مورد طلاق قرار گرفته‌اند.

♦️رهبر انقلاب: ۷ تریلیون دلار برای داعش هزینه کردند؛ هدف آنها تصرف ایران بود/ مدافعان حرم نقشه دشمنان را خنثی کردند

🎥 رهبر انقلاب: برخی چشمشان به غرب و مبانی فکری آن‌هاست 🔹بعضی‌ها خودشان اول انقلابی بودند و بعد تبدیل شدند به تفکری مقابل یا مغایرِ تفکر انقلابی و می‌گفتند کسانی که در دفاع مقدس بودند اگر تا حالا می‌ماندند مثل ما بودند اما جوانان مدافع حرم نشان دادند که نه این‌طور نیست.

📸 مقایسه آرای باطله در ۲ انتخابات اخیر ریاست جمهوری؛ از ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ @jahaannews jahannews.com

موسسه مطالعات امنیتی آسیا و آفریقا در زمینه نقش و تاثیر فعالیت‌های بلوک بریکس بر ارزش دلار نوشت که با این که تردیدی در زمینه تاثیر قطعی تحولاتی چون تشکیل بلوک بریکس بر ارزش دلار وجود ندارد، اما با این که هنوز هیچ جایگزین واحدی برای دلار به ذهن نمی‌رسد، ولی کتمان نمی‌توان گرد که روند دور شدن از نظم جهانی به رهبری غرب آغاز شده و دنیا در حال حرکت به سمت یک نظم جدید است. به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از موسسه مطالعات امنیتی آسیا و آفریقا؛ حمله روسیه به اوکراین و تشدید رقابت ایالات متحده و چین تاکنون دو پیامد ژئواستراتژیک مهم داشته است. در واقع همان‌طور که در نشست‌های مختلف سیاسی در این زمینه تایید شده، این دو تحول مهم جان تازه‌ای به اتحادیه اروپا و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی داده و در عین حال گسترش بلوک بریکس- متشکل از کشورهای برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی- را تسریع کرده‌اند. ویلیام گومد چهره دانشگاهی و رئیس بنیاد دموکراسی در این زمینه نوشته: این روندها تغییر حرکت جهان را- از سمت یک نظم جهانی تحت رهبری غرب به سمت یک عصر جدید هنوز در حال شکل‌گیری ناشی از ارتباطات چند قطبی نامطمئن‌تر و سیال‌تر- تسریع کرده است. در حقیقت می‌توان گفت که بوی تغییر به خوبی در هوا احساس می‌شود و در سه دهه آینده شاهد آشکار شدن مستمر و مداوم این روند خواهیم بود. بریکس در این میان در پوشش خشمی که علیه غرب وجود دارد و ناشی از تأثیرات ماندگار استعمار، امپریالیسم و تحریم‌های کشورهای پیشرو غربی است، تغییرات آینده را نوید می‌دهد. عامل دیگر نیز فقدان امکان اصلاحات در سیستم حکمرانی جهانی از جمله در نهادهایی مانند شورای امنیت سازمان ملل متحد، سازمان تجارت جهانی و نهادهای مالی بین‌المللی است. هنگام پیش‌بینی و بررسی آینده بریکس، مهم است که این نکته را به یاد داشته باشیم که هند و چین رقبای سیستماتیک همدیگر هستند و با توجه به مسایلی مانند ناسیونالیسم، اختلافات مرزی و رقابت در دریای چین جنوبی، رقابت بین این دو کشور به احتمال زیاد در آینده نه تنها کاهش نخواهد یافت، بلکه تشدید هم خواهد شد. و اگرچه انگیزه‌های کشورهای مختلف برای پیوستن به بریکس متفاوت است، اما تعداد کمی از کشورهای جنوب جهانی به دنبال تبدیل یک هژمون (ایالات متحده) با سلطه دیگری (چین) خواهند بود. واکنش ایالات متحده و متحدان غربی این کشور به بلوکی که سلطه جهانی آن‌ها را تهدید می‌کند، چگونه خواهد بود؟ هند به سرعت در حال رشد است، اما هیچ یک از پیش‌بینی‌هایی که سازمان‌هایی مانند «آینده و نوآوری آفریقا» ارائه داده‌اند، نشان از این ندارد که اقتصاد این کشور در نیم قرن آینده با اندازه اقتصاد چین قابل مقایسه خواهد بود یا این کشور نرخ‌های رشدی نزدیک به رشد اقتصادی چین و دیگر ببرهای آسیایی را تجربه خواهد کرد. هند هم‌چنین به‌رغم این واقعیت که جمعیتش در حال حاضر بیشتر از چین است، اما رشد و بهره‌مندی جمعیتی ملایم‌تری را نیز تجربه می‌کند. در واقع مسیر رشد هند که مبتنی بر خدمات است، نسبت به تحولات اقتصادی تولیدمحور چین و دیگر ببرهای آسیایی با روند آهسته‌تری در حال ایجاد بهبود بهره‌وری است. در حالی که اقتصاد چین به احتمال زیاد در حدود ده سال آینده از نظر اندازه از ایالات متحده پیشی خواهد گرفت، اقتصاد هند اما تصور چنین کاری و دستاوردی را تنها تا پایان قرن می‌تواند انجام دهد.