خبرنگار محجبهٔ آمریکایی در پیاده روی اربعین

روزنامه صباح ترکیه: 🔴مدیرعامل تلگرام به درخواست "اسرائیل" در فرانسه بازداشت شد 🔹روزنامه صباح ترکیه فاش کرد که رژیم صهیونیستی پشت بازداشت پاول دوروف بنیانگذار و مدیرعامل تلگرام در فرانسه بوده است. 🔹این روزنامه اشاره کرد که انتشار تصاویر نسل‌کشی ارتش رژیم صهیونیستی در غزه در تلگرام، نگرانی مسئولان این رژیم را در پی داشته است. 🔹روزنامه صباح تاکید کرد که گفته می‌شود برخی هکرها به اطلاعاتی محرمانه در مورد نسل‌کشی ارتش اشغالگر صهیونیستی در نوار غزه دست یافته و آن را در تلگرام منتشر کردند اما تلگرام در برابر فشارهای این رژیم مقاومت کرده و حاضر به سانسور اخبار و حوادث مربوط به جنگ علیه غزه نشده و به همین خاطر در فرانسه بازداشت شده است. 1 میلیون سند متعلق به رژیم صهیونیستی 🔹روزنامه صباح در بخش دیگری از گزارش خود آورده است که بیش از 1 میلیون سند متعلق به "اسرائیل" از طریق کانال تلگرامی DDoSecrets که مشابه ویکی لیکس است، فاش شده است. 🔹به گفته منابع اسرائیلی، این اسناد در آوریل 2024 منتشر شده و حاوی اطلاعات شخصی مقامات عالی رتبه، مکاتبات حساس و اسناد داخلی و محرمانه وزارتخانه‌های رژیم صهیونیستی است. 🔹روزنامه مذکور تاکید کرد با وجود اینکه ادعا می‌شود دوروف به خاطر 12 جرم مختلف بازداشت شده، علت بازداشت او رد درخواست رژیم صهیونیستی برای سانسور اخبار مربوط به نسل‌کشی این رژیم در غزه بوده است. 🚨🚨 خبر فوری @khabareforii313 ☄ اینجا منبعی برای دریافت خبر فوری، به ساعت و به روز می باشد آیدی پذیرش تبلیغات @f_aaha

🔹ترامپ: خدا من را نجات داد تا دنیا را نجات بدهم @jahaannews jahannews.com

صوت تفسیر قرآن کریم -آیت الله جوادی آملی

بسم الله الرحمن الرحیم السلام علیکم و رحمه الله و برکاته ان شاء الله در نظر داریم یک دوره تفسیر قرآن کریم از آیت الله جوادی آملی را خدمتتان ارائه دهیم بمنه و کرمه و فضله.🤞🤞🤞

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم بسم الله الرحمن الرحيم ﴿اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ (1) الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (2) مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ (3) إِيِّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ (4) اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ (5) صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّآلِّينَ (6)﴾ نام‌هاي سورهٴ حمد سورهٔ مباركهٔ فاتحة الكتاب كه اول قرآن كريم قرار گرفت نامهاي فراواني دارد؛ فاتحة الكتاب هست، ام الكتاب هست، ام القرآن هست، مثاني هست، سبع‌ مثاني هست و مانند آن. و معروفترين نامش همان فاتحة الكتاب هست كه در روايات هم به اين سبك آمده كه «لا صلاة الا بفاتحة الكتاب».[1] و به مناسبتهاي فراواني كه در محتواي اين سورهٔ مباركه هست، نامهاي گوناگوني هم دارد. كه در خلال رسيدن به محتواي اين سوره، سرّ آن نامها هم مشخص ميشود. و هفت آيه است. آيهٴ ﴿بسم الله﴾ جزء سورهٴ حمد و آيهٔ مباركهٔ ﴿بسم الله الرحمن الرحيم﴾[2] هم جزء‌ اين سوره‌ است. نه تنها تبركاً خوانده مي‌شود،‌ بلكه جزء‌ اين سوره است. كه اگر كسي اين سوره را در نماز يا غير نماز، واجب شد كه بخواند، اين آيهٔ‌ بسم الله را نخواند، امتثال نكرده است، سوره را ناقص خوانده، اين آيه جزء سورهٔ فاتحة‌ الكتاب است. دفعات نزول آيهٴ ﴿بسم الله﴾ و اين بسم الله هم 114 بار نازل شده است . نه يك بار نازل شد و رسول خدا دستور داد در اول هر سوره بگذاريد . 114 بار اين آيهٔ مباركه نازل شده است . در 113 سوره به عنوان سر فصل و آغاز اين 113 سوره است. در سورهٔ‌ انفال و سورهٔ برائت كه سورهٔ برائت اگر تتمهٴ سورهٔ انفال نباشد و سوره‌اي جدا باشد، اول سورهٔ برائت بسم الله نازل نشده و در سورهٔ نمل كه نامهٴ سليمان (سلام الله عليه) را كه بررسي مي‌كند، مي‌فرمايد اين نامه از سليمان است و اول اين نامه هم بسم الله الرحمن الرحيم است. ﴿إنّه من سليمان و إنّه بسم الله الرحمن الرحيم﴾[3] كه آن يك آيه به ضميمهٴ آن 113 موردي كه در قرآن كريم هست جمعاً مي‌شود 114 مورد كه 114 بار اين آيهٔ مباركه نازل شده است. ارتباطِ محتواي ﴿بسم الله﴾ با مضمون هر سوره و هر باري هم كه نازل مي‌شد معناي جديد و مصداق تازه‌اي را در برداشت ‌نه اينكه لفظاً و مفهوماً و مصداقاً عين يكديگر باشند . هر سوره‌اي كه صدر او بسم الله دارد، محتواي بسم الله آن سوره با مضمون آن سوره در ارتباط است. بنابر‌اين اگر ما در قرآن كريم چندين جا آيهٔ مباركهٔ بسم الله را مي‌يابيم، هر جا معناي خاص دارد. در حقيقت هر جا درجه‌اي از درجهٴ شئون الوهيت خداي سبحان و رحمانيتش و رحيميتش را مطرح مي‌كند. پس همه جا به يك مفهوم و به يك مصداق و به يك هدف نيست. بسم الله ارتباط مستقيمي با مضمونِ سوره دارد و چون مضمون سور فرق مي‌كند، ‌مضمون اين بسم الله ها هم فرق خواهد كرد. و پايان هر سوره با نازل شدن بسم الله مشخص مي‌شد. ادب الهي در شروع كار و اما اينكه هم طليعه سوره بسم الله است و هم طليعه اين كتاب الهي ﴿بسم الله الرحمن الرحيم﴾ است، براي آن است كه انسانها را خداي سبحان مي‌آموزد كه كار را به نام خدا شروع كنند. كار به نام خدا شروع بشود. نافرجام بودن هر كاري كه با نام خدا آغاز نشود و فريقين هم علماي شيعه و هم علماي سنت از رسول خدا (عليه آلاف التحية‌ و الثناء) نقل كرده‌اند: كاري كه به نام خدا شروع نشود‌، بي‌نتيجه است. «كل أمر ذي بال لم يبدأ ببسم الله فهو ابتر»‌[4]. ابتر يعني منقطع الآخر. چون هدف پايان كار است، كاري كه به هدف نرسد أبتر است. فطانت بتراء، استعداد هدر رفته آن هوشي كه در راه حق نباشد از آن هوش تعبير مي‌كنند به «فطانت بتراء» مي‌گويند اين فطن هست، زيرك هست اما در راه باطل صرف مي‌كند. از اين گونه هوشهاي كاذب در كتب عقلي به فطانت بتراء‌ ياد مي‌شود يعني زرنگي كاذب، هوشي كه در راه باطل صرف مي‌شود. كاري كه به مقصد نرسد ابتر است. هوشي كه در راه حق نباشد، فطانت بتراء‌ است. آن انسان فطن هست، زيرك هست اما نمي‌داند چه كند. هر كاري كه به مقصد نرسد ابتر است . و كاري به مقصد مي‌رسد كه از مبدأ‌ حق نشأت بگيرد. كاري كه اوّلش حقّ است، پايانش حق و خير است. ممكن نيست كاري كه آغازش باطل است، پايانش حق باشد. باطل به باطل ختم مي‌شود. حق به حق ختم مي‌شود.

بنابراين كاري به مقصد مي‌رسد كه از مجموعة حُسن فعلي و فاعلي برخوردار باشد و اين معني را در سورهٔ مباركهٔ اسراء به اين صورت تبيين كرده است؛ فرمودند كه : شما هركاري كه وارد مي‌شويد مي‌خواهيد انجام بدهيد، طوري باشد كه پايان مشخصي داشته باشد. ﴿قل رب أدخلني مدخل صدق و أخرجني مخرج صدق واجعلني من لدنك سلطاناً نصيرا﴾[13] اين ﴿و قل رب أدخلني مدخل صدق و أخرجني مخرج صدق﴾؛ يعني آن توفيق را به من بده كه از راه صحيح وارد بشوم و با نتيجه و با دست پر از آن كار بيرون بيايم. ورودم صادقانه، پايان عمل هم صادقانه در همهٔ كارها. در كارهاي عادي هر جايي كه قدم مي‌نهم صادقانه باشد وقتي هم كه كار به پايان مي‌رسد با صدق آن كار را اعلام كنم. ورودم در دنيا صادقانه، خروجم از دنيا صادقانه. ورودم در قبر و برزخ صادقانه، خروجم از قبر و برزخ صادقانه، ورودم در قيامت كبري صادقانه، آنجا كه ديگر خروجي ندارد در همهٔ اين نشئات ﴿رب أدخلني مدخل صدق و أخرجني مخرج صدق﴾ اگر انسان روي حسن فعلي و فاعلي وارد كار شد در آن كار هرگز نمي‌ماند به هر اندازه‌اي كه وارد شد يك وقت انسان وارد در بعضي از كارها نشد خيال مي‌كند وارد شده‌ است آنگاه مي‌بيند براي او روشن نشد اين بايد عنايت كند كه وارد كار نشد مثل يك ساختماني كه اتاقهاي فراواني دارد انسان وارد بعضي از اتاقها شد وارد بعضي از اتاقهاي ديگر نشد اين كسي كه وارد آن اتاق اندرون نشد، نبايد از اسرار آن اندرون باخبر باشد نبايد اين توقع را هم داشته باشد چون وارد نشد و نبايد بگويد از كدام در بيرون بروم چون اصلاً وارد آن اتاق اندرون نشد. اما هر جايي كه وارد شد از اسرار همان جا باخبر مي‌شود و راه خروجش هم باز است هرگز نمي‌ماند. انساني كه به نام خدا وارد يك كاري شد يعني حدوثاً‌ و بقائاً اين نام را حفظ كرد، هرگز در كار نمي‌ماند. فرمود: ﴿و من يتق الله يجعل له مخرجاً‌* و يرزقه من حيث لا يحتسب﴾[14] فرمود: انسان با تقوا در كار نمي‌ماند. ممكن نيست بماند اگر عمل خير بود و صاحب عمل كار را براي خدا انجام داد و نه غير، اين ممكن نيست سرگردان باشد و بماند در مسائل عادي در مسائل مالي نمي‌ماند. تو مسائل علمي، در مسائل علمي نمي‌ماند. فرمود : انساني كه وارد يك امر شد، در آن كار نمي‌ماند، بالاخره نجات پيدا مي‌كند بيرون مي‌رود. ﴿و من يتق الله يجعل له مخرجاً‌﴾راه خروج باز است، نه راه خروجي كه انسان را ابتر كند بي‌نتيجه در بيايد، نه! راه خروجي كه ﴿و اخرجني مخرج صدق﴾ آنچنان راه خروج نتيجه دارد، با دست پر از كار بيرون مي‌آيد ﴿و يرزقه من حيث لا يحتسب﴾ اگر در مسائل مالي كه از راهي كه گمان نمي‌كرد، خدا او را روزي مي‌دهد و اگر در مسائل فكري و اعتقادي است از يك راهي كه هرگز نمي‌پنداشت آن مسئله برايش حل مي‌شود. او هرگز خيال نمي‌كرد اين مطلب به وسيلة يكي از دوستان او حل مي‌شود خيال مي‌كرد حتماً اين مطلب را بايد يك محققي حل كند. بغتتاً‌ مي‌بينيد يك كسي يك سؤالي از او مي‌كند در ذهنش يك مطلبي برق مي‌زند كه از همان راه مطلب برايش روشن مي‌شود. انسان نمي‌داند كه شاگردي كي را بعهده بگيرد. فرمود: خداي سبحان ﴿من حيث لا يحتسب﴾ به او روزي مي‌دهد و رزقش را ﴿من حيث لا يحتسب﴾ تأمين مي‌كند. پس ﴿كل امر ذي بال لم يبدأ فيه ببسم الله فهو ابتر﴾. و هر امري كه به مقصد رسيد و ابتر نشد و به هدف رسيد، او امري است كه به نام خدا شروع شد و امري به نام خدا شروع مي‌شود كه هم في نفسه خير باشد، به نام حسن فعلي و هم انسان آن كار را براي رضاي خدا و به نام خدا انجام دهد به نام حسن فاعلي؛ اين مي‌شود ﴿رب أدخلني مدخل صدق و أخرجني مخرج صدق﴾. شراكت شيطان در اموال و اولاد

در پيدايش اولاد هم در ذيل آيهٔ‌ مباركهٔ ﴿وشاركهم في الاموال و الاولاد﴾ حذف ملاحظه مي‌فرماييد حتي در پيدايش اولاد هم گفته‌اند اگر بعضي از شرايط رعايت نشود، شيطان شريك در آن فرزند است. او مي‌شود شيطان زاده. اين همان است كه در قرآن كريم فرمود: ﴿إنّ من أزواجِكُم وَ أولادكم عدوّاً لكم﴾[15] اين مال مي‌شود دشمن، اين فرزند مي‌شود دشمن. آنگاه آن مالي و آن فرزندي بركت هست و نعمت هست كه نه تنها دشمن انسان نباشد، بلكه مؤيّد و معين انسان باشد در آن راهها اين تازه كارهاي دنيايي است خيليها هستند كه زندگيشان پر بركت است از حسنهٴ‌ دنيا برخوردارند از حسنهٴ‌ آخرت هم متنعمند كه ﴿ربنا آتنا في الدنيا حسنه﴾[16] مال اينها وبال نيست براي اينها، عمري هم با احترام زندگي مي‌كنند و هرگز مال اينها آبروي اينها را نبرد و اينها را به جهنم نبرد. اگر كار را انسان نتواند به نام خدا شروع بكند يقين داشته باشد كه آن كار به مقصد نمي‌رسد. يك روزي دامنگير او خواهد شد. كاري است ابتر. كار ابتر مثل اين اتومبيلي است كه به مقصد نمي‌رسد و بين راه مانده. يا سنگ دهنهٴ‌ جدول آب است كه حركت نمي‌كند اين وسط مانده. نه خود مي‌رود و نه مي‌گذارد كسي برود. اين سنگ دهنهٴ‌ جدول مزاحم آب است. اين مال مزاحم آدم است. اولاد مزاحم آدم است. كه فرمود: اين اموال و اين اولاد فتنه است و عدو است. همان لساني را كه درباره شيطان بيان كرد كه فرمود اين شيطان عدو شما است ﴿فَاتّخذوهُ عَدُوّاً﴾[17] دربارة مال هم فرمود بعضي از مالها دشمن شماست. بعضي از فرزندها هم فرمود دشمن شماست. اگر كار دنيايي هم كه باشد، انسان اينها را براي رضاي خدا انجام بدهد نه تنها رهزن نيستند بلكه معين هستند. «والحمد لله رب العالمين» [1] . عوالي اللئالي، ج 1، ص 196. [2] . سورهٔ فاتحة الكتاب، آيهٔ 1. [3] . سورهٔ نمل، آيهٔ 30. [4] . بحار، ج 73، ص 305، «كلّ امر ذي بال لم يذكر فيه بسم الله فهو أبتر» الدرّ المنثور، ج 1، ص 26 «كلّ امر ذي بال لا يبدأ فيه بـ«بسم الله الرّحمن الرّحيم» أقطع. [5] . نهج‌البلاغه، خطبه 40، بند 1. [6] . سورهٔ انعام، آيهٔ 121. [7] . سورهٔ ابراهيم، آيهٔ 18. [8] . سورهٔ نور، آيهٔ 39. [9] . سورهٔ شوريٰ، آيهٔ 20. [10] . سورهٔ كوثر، آيهٔ 3. [11] . سورهٔ علق، آيهٔ 1. [12] . سورهٔ اعلي، آيهٔ 1. [13] . سورهٔ اسراء، آيهٔ 80. [14] . سورهٔ طلاق، آيهٔ 2-3. .[15] سورهٔ تغابن، آيهٔ 14. [16]. سورهٔ بقره، آيهٔ 201. [17]. سورهٔ فاطر آيهٔ 6.

پس كاري كه باطل باشد اين هرگز به مقصد نمي‌رسد و كاري هم كه باطل نباشد ولي صاحبش قصد خير نكند اين هم به مقصد نمي‌رسد. كار كه ذاتاً‌ خير نيست، خير و شر يك امر قياسي و نسبي است؛ خداي سبحان نجات غريق را به همه واجب كرده است، يك واجب توصلي است، قصد قربت هم لازم نيست اين شخص هم واجب توصلي را انجام داده است اما چون نه براي خداست به هدف نمي‌رسد ولي در دنيا بي‌اجر نيست از مواهب طبيعي برخوردار است. ولي يوم القيامه ﴿أعمالهم كرماد اشتَدّتْ به الريح فى يوم عاصفٍ﴾[7] در يوم القيامه ﴿كسرابٍ بَقيعة﴾.[8] چون او كار را براي قيامت نكرد مثل انسان تيراندازي كه تير را براي چند قدمي پرت كرد اين هرگز به آن هدف دور نمي‌رسد هدف نزديك را درمي‌يابد. درسورهٔ‌ اسراء فرمود:‌ اگر كسي هدفش دنياست يا شهرت طلبي است يا ارضاء‌ خاطره است و مانند آن ما او را به مقداري كه مصلحت بدانيم از مواهب دنيايي برخوردار مي‌كنيم ولي ﴿و ما له في الآخرة‌ من نصيبٍ﴾[9] چون او كار را براي راه دور نكرده است مثل صياد و تيراندازي كه براي آن هدف دور تير رها نكرد براي همين هدف نزديك تير رها كرده. اين فقط عاجله را طلب كرده نه آجله را؛ لذا بهرهٴ‌ دنيايي دارد. خير آنچنان ذاتي نيست كه هركسي هر كاري انجام بدهد چه به قصد قيامت و چه به قصد قيامت نباشد در معاد راحت باشد. پس كاري به هدف مي‌رسد كه بتوان آن كار را به نام خدا شروع كرد و كاري را مي‌ توان به نام خدا شروع كرد كه بدنهٴ كار خير باشد. از اينجا معلوم مي‌‌شود كه اگر فاقد يكی از دو وصف بود يقيناً‌ به مقصد نمي‌رسد و ابتر است چه رسد كه فاقد هر دو وصف باشد. نافرجامي فعل و فاعل و اگر در سورهٔ كوثر فرمود ﴿إنّ شانئك هو الأبتر﴾[10] براي اينكه در آنجا هم قبح فعلي بود هم قبح فاعلي، هم كارشان بد بود، هم صاحب كار آدم بدي بود لذا اين گونه از افراد هرگز به مقصد نمي‌رسند. خود اينها ابترند. در اين حديث معروف فرمود؛ آن كار به مقصد نمي‌رسد، در سورهٔ‌ كوثر فرمود اينگونه افراد ابترند، اينگونه افراد به مقصد نمي‌رسند. انساني كه راهي مقصد است، به مقصد نمي‌رسد اگر كارش باطل و نيتش هم پليد باشد. سرگردان است. حتي مقصدي هم كه براي او تعيين كرده‌اند نمي‌داند كجاست؟ راه جهنم را هم در قيامت گم مي‌كند و نمي‌بيند كه عذابي است فوق عذاب. اين طور نيست كه او در قيامت راه جهنم را مستقيم بداند و ببيند و طي كند! آن جا هم گرفتار است. رفتن به جهنم هم براي او با حيرت همراه است كه عذابي است فوق آن عذاب. خود اين شخص ابتر است به مقصد نرسيده است. در آن حديث معروف فرمود: «هر كاري كه به نام خدا شروع نشود ابتر است». مراد از ابتر بودن فاعل تنها انقطاع نسل نيست در كريمهٴ‌ سورهٔ‌ كوثر فرمود: «خود اين شخص ابتر است» نه تنها ابتر يعني نوه و نتيجه و نسل ندارد اين كه كمال نيست براي انسان، كه اگر يك كسي حالا فرزند نداشت ابتر باشد اينچنين نيست عمده آن است كه خود انسان به مقصد نرسد خود انسان در وسط منقطع بشود و الا عقيم شدن نسل اين خيلي عذاب أليم نيست اين انقطاع از هدف نيست خود شخص به مقصد مي‌رسد آن هم در آخرت كه سخن از پدري و پسري نيست هر كسي مهمان عقيده و خلق و عمل خودش هست. قرآن كريم به ما طرز ورود در كار را هم آموخت، لذا خود به نام خدا آغاز كرد؛ فرمود: ﴿بسم الله الرحمن الرحيم﴾. اين بحثها كه خيلي فني است و مربوط به نكات ادبي و امثال اينهاست ما ديگر مطرح نكنيم. كه چرا الف را در خط نمي‌نويسند (باسم) نمي‌نويسند همانطوري كه در لفظ ساقط است در خط هم ساقط است «لكثرة الاستعمال» ولي در ﴿إقرأ باسم ربّك الذي خلق﴾[11] يا ﴿سَبّح اسم ربّك الأعليٰ﴾[12] آنجاها الف گرچه لفظاً ساقط است ولي كتباً محفوظ است براي اينكه استعمالش فراوان نيست، اين نكات را مطرح نكنيم. حسن فعلي وفاعلي در سورهٔ إسراء