زندگی کوتاه تر از اونه که:
لباسی رو که دوست داری نپوشی، آهنگی رو که دوست داری گوش ندی، فیلمی که خوشت میاد رو نبینی چون از نظر یه عده مسخرس. انرژی خودت رو با فکر کردن به حرفای سمی بعضیها تلف کنی. روابطی رو که فقط بهت اسیب میزنن ادامه بدی. کاری رو که دوست داری انجام ندی چون بقیه درکش نمیکنن. وقتت رو برای ادمایی که ارزشت رو نمیدونن هدر بدی. از هدفهات دست بکشی چون بقیه توانایی درکش رو ندارن. احساسات رو ابراز نکنی و دائم اونهارو مخفی کنی. با خودت مهربون نباشی و همش بابت اشتاباهات خودت رو سرزنش کنی. جوری که خودت دوست داری زندگی کن.
به من بگو کجای این دنیای تاریک خودت و خودم را گم کرده ای که هر چه گشته ام نه تو را پیدا کرده ام و نه خودم را.
هدایت شده از I LOVE YOU..!
Dedicated to → @haiolayyan2
I hope you like it.. =)
ɪ ʟᴏᴠᴇ ʏᴏᴜ
گاهی مرز بین خاطرات خوب و بد از یه تار مو هم کمتره، زمان می گذره و به جایی می رسی که خاطره ای که قبلا باعث لبخندت می شد یهو وسط خنده ات از راه می رسه و محوش می کنه.
به کسی دل بده که تو شلوغیا، وقتایی که دورش شلوغه و سرش خلوت نیست به یادت باشه و بهت زنگ بزنه وگرنه همه ادما ۱۲ به بعد تنها میشن و سرشون خلوته
به کسی دل بده که وقتی جایی حضور نداری و ازت بد گفتن بخاطرت در بیوفته
به کسی دل بده که رو لبت خنده میاره نه رو چشات اشک
به کسی دل بده که تایمشو خالی میکنه تا با تو بگذرونه نه کسی که همیشه میگه سرم شلوغه و کار دارم
به کسی دل بده که وقتی تو یه جمعی میری و دهن باز میکنه سرتو بلند کنی!
مدتی ست عمیق در ناحیه سرم درد احساس میکنم،شاید کسی رویاهایمان را کشته است.
احمقانه نیس؟
اینکه تو میای با تموم وجودت واسه یه ادم وقت میذاری.
خودت داری تو لجن عرق میشی اما میخوای اونو نجات بدی.
هر چیزی که خودت نیاز داریو واسه اون فراهم میکنی.
اما تهش؟
تهش اینه که هیچی جز یه حس تنفر از خودت باقی نمیمونه.