تو اگر می‌دانستی در حوالی ام غم چقدر نزدیکِ من است که اینگونه عذابم نمیدادی حتماً نمی‌دانی یا که کوری و اگر نه چه حکمت داشته ای تا مرا تبدیل کنی به کسی که بارها و بارها در خیالش خودش را به دار آویخته.

اینکه داد بزنم و بگویم: - حالم خوب نیست کافی است تا گورتان را گم کنید و مرا تا همیشه تنها بگذارید؟ آخر من میخواهم در این تنهایی ها چاره ای بیابم. میخواهم راهی پیدا کنم تا مرا هر چه سریع تر بی دردسر بُکشد.

خیال،خیال،فکر،خیال

چ عالی.

داغون اگه آدم بود من میشدم.

من تنهام،ولي تو منو داری.

نگاهش را تماشا کن اگر فهمید،حاشا کن. -فاضل نظری 00:50

آنجا‌که‌دیگر‌دلیلی‌نیست.

یه مرخصی میشه از این زندگی بگیریم؟

خستم و دل گرفته؛

دلم حرف زدن میخواد ولی نمیدونم درمورد چی و با کی‌...

کاش میشد رفت و نبود.