دل نازک شدم؛ دکتر گوشت با منه؟! دل نازک شدم مدتیه واسه خودم کلا یه تیکه ابر شدم؛ همه میگن مال آب و هواس؛ میگن هوای شهر کثیفه، اگه بارون بیاد همه مریضی ها خوب میشه. دل نازکی مریضیه دکتر؟ باس نمونه برداری کنین؟ آزمایشی چیزی! میشه جراحی کنین ابرای گلومو دربیارین؟ میدونم خطر داره ها اما ، خطرش کمتر از حرفاییه که قورت میدیم! من خیلی خسته شدم دیگه؛ خسته شدم از این همه شب ، از این همه روز ، از این همه هی درست میشه نترس گفتن به خودم. که بدونم دروغه ‌و دیگه هیچی و هیچوقت درست نمیشه! اصن آدم دلش میخواد بترسه ، دلش میخواد ابر بشه بباره بلکه هم تموم بشه این همه سرب داغ توی گلو ، توی نگاه. کاری میشه کرد؟! 14:55

دیگه ندارمش.

_

میای؟-نمیای- یادته؟-یادت رفته- میخوای منو؟-نمیخوای- دوسم داری؟-نداری- نداری... اگه نداری که چیه این همه نوشتن و گفتن.

‏واقعا از آدما خسته‌ام از همه آدما عمیقا دلم یه نفرو میخواد که فقط خودمون دو تا باشیم بتونیم کلی راجع به همه چی با هم حرف بزنیم بدون ترس از قضاوت یا اینکه طرف مقابل نظرش عوض شه یعنی کاملا حس پذیرفته شدن ۱۰۰٪از طرف شخص مقابل داشته باشیم و حتی اگه دنیاهامون فرق داره بتونیم راحت‏ از چیزای تو سرمون برای همدیگه تعریف کنیم و حرف بزنیم راجع بهشون راجع به ایده ها نظرا فکرایی که داریم راجع به تقریبا همه چی و بدونیم که طرف مقابل یا علاقه گوش میکنه و با علاقه هم نعریف میکنه و واقعا تا کلی سال فقط خودمون دوتا باشیم ترجیحا هم یه پارتنر احساسی باشه‏. فقط حالمون با هم خوب باشه و از وقت گذروندن با هم لذت ببریم واقعا و واقعا بدونیم ما دوتا برای هم با بقیه دنیا فرق داریم اصلا انگاری جداییم از بقیه...