میدونی “Soulmate" چیه؟ Soulmate مثل یه دوست صمیمیه، اما خیلی بیشتر. اون تو رو بهتر از هرکسی میشناسه. اون تو رو به آدم بهتری تبدیل میکنه. در واقع اون تو رو آدم بهتری نمیکنه، خودت این کار رو میکنی، چون اون بهت حس خوب بودن و قوی بودن رو القا میکنه. اون کسیه که همیشه کنارته. توی روزای خوب و توی روزای سخت. اون بیشتر از هر آدم دیگهای برات وقت میذاره، نقاط ضعفت رو میپذیره، و بهت بشدت ایمان داره. مهم نیست چه اتفاقی بیفته، چون تو همیشه دوستش خواهی داشت، و اون همیشه دوستت خواهد داشت، و هیچ چیزی نمیتونه این حس دو طرفه رو تغییر بده. آدم یه Soulmate که داشته باشه، دیگه توی زندگی هیچ غمی نداره!
یه رفیق داشتم، اسم عشقش رو تو گوشیش "امانت" سیو کرده بود.
میگفت هر بار که زنگ میزنه بهم یادآوری میشه این امانت رو به من سپردن. باید حواسم بهش باشه وگرنه بهای سنگینی می پردازم.
حرفش خیلی قشنگ بود.
اولاً با هرکسی دوست نشو؛
دوماً اگر دوست شدی سریع صمیمی نشو و اگر صمیمی شدی سریع کل زندگیت رو براش تعریف نکن؛
سوماً حتی تا دو سه سال که هنوز نشناختیش تو خانوادت واردش نکن؛
چهارماً با دوستای دیگت، دوستش نکن؛
و در آخر، تو موقعیت های مختلف فارغ از هر حسی به رفتار و واکنشاش فکر کن!
ولی کسی که زود سین می زنه یه حس خوبی بهت می ده؛ یه حس که یعنی مزاحم نیستی، خوشحالم که پیام دادی، منتظر پیامت بودم، برام اهمیت داری و من برای تو و خودم ارزش قائلم. همینقدر قشنگ.
نمیدونم براتون پیش اومده موقع دیدن یک فیلم صدا و تصویر هماهنگ نباشن ، چقدر این موضوع رو مخ و اعصاب خورد کنه
تو واقعیت هم دقیقا همینه ...
آدمایی که حرفاشون با عملشون یکی نیست همینقدر رو مخ اعصاب خورد کنن
اگه کسی مهربون و صمیمی باهات صحبت میکنه عاشقت نیست.
اگه با این وجود که بهش پیام نمیدی، پیام میده و حالتو میپرسه تو کَفِت نیست.
اگه زود سین میکنه منتظرت نبوده!
اینا ویژگی یه آدم باشعوره نه یه آدم آویزون!
+ از کجا میدونی که خیلی دوسش داری؟!
- وقتی ناراحتش میکنم خودم بیشتر ناراحت میشم.
+از کجا میدونی که برات مهمه؟!
- وقتی نیست،میفهمم هیچی ندارم!
+از کجا میدونی که بهترین آدم زندگیته؟!
-وقتی هیچکس نبود، اون بود.
میدونی ما آدما انگاری دنبال بهونهایم، مدام راوی احمق داستان آدمای گذشته زندگیمون هستیم، وگرنه خودمون بهتر میدونیم حتی اگه دوباره اون آدما برگردن، حال خوبمون بر نمیگرده.
دوست داشتن به بیو و پروف ست و عشقم و عزیزم نیست ، تو اگه کسیو بخوای ویسشو گوش نداده تو چشات اشک جمع میشه ، هنوز پیامی نداده یا حرفی رو نزده تو حرفشو میفهمی ، اگه کسیو بخوای با تموم وجود وقتت رو پیشش میزاری و پیویش قفل میشی ، میدونی که رو تایم اف شدناش دیگه واسه تو نیست ولی بازم شاتش میکنی ، میدونی دیگه بهت نمیگه برو غذا بخور اشک نریز اروم باش ولی تو لج میکنی که بیاد بهت بگه
اینا یعنی همون عشق ، بهتره بگم همون نابودی!
اون استانبولی که توی خونه درست می کنی و موهات بوی پیاز میگیره از عکس غذاهای خوش رنگ و لعابِ اینجا خوشمزهتره چون واقعیه! اون لباسی که پولاتو جمع میکنی تا اول فصل بخری، از عکس لباسای گرون قیمت اینجا بیشتر بهت میاد چون واقعيه. اون بحثی که با یارت میکنی اما تهش با یه لبخند آشتی میشی ،از عکس لاو ترکوندنای اینجا حسش بیشتره چون واقعیه! اون سفری که با امکانات حداقلی میری، ازعکس سفرِ لاکچریِ اینجابیشتر خوش میگذره چون واقعيه ببین... واقعیتِ زندگیت رو دوست داشته باش. تو از قبل وُ بعدِ عکسایی که آدما اینجا نمایش میدن هیچ خبری نداری. با واقعیت خودت حال کن. البته زندگیِ اینستاگرامیام خوبه اگه نِت قطع نشه!
ولی به نظر من اون آدمایی که از ناراحتیت به اندازه خودت ناراحت میشن و تمام سعیشونو میکنن که فقط یکم خوشحال بشی، و برا اینکه ازشون دلخور نباشی تلاش میکنن و از دلت در میارن، اونا واقعا دوستون دارن بقیه فقط حرفن!