سلام بر پاییزی که نرسیده ، غم‌هایش بر سرمان فرو ریخت🖤

جمشید؛ اگه پاییز انقدرا که تو میگی خوبه چرا ما هر سال روز اول پاییز دلمون خالی میشه:))

هنوزم روحم مشت میزنه به قفسه سینم و میگه نمیخوای بذاری من برم؟ هوم؟ نمیبینی؟ بذار برم. بذار یبار دیگه پرواز کنم.

غم دارم. بغض دارم. دلم بغل میخواد. بغل واقعی. از اون بغلا که یهو میترکی داد میزنی و‌ گریه میکنی.

سکوت نکنید.

نه؛ من نصیحتِ منطقی و راه حل و عزیزم میگذره و می‌خوای بریم بیرون یه هوایی بخور و نگرانتم و می‌فهمم و خودتو ناراحت نکن و هرچیزِ مضحک و مصنوعیِ دیگه ای شبیه به اینا نمی‌خوام. من می‌خوام یه سیگار بذاری تو دستم و بگی گریه کن ؛ آدما دقیقاً همینقدر بیخودن دقیقاً همینقدر غیرقابل تحمّل . بهم حق بدی بگی اشکال نداره اگه تنفّر و انزجار همه ی روحتو آلوده کرده و مثل لکّه های تیره افتاده روی وجودت . اگه هربار که میری جلوی آینه روحت داد میزنه : ولم کن ، دست از سرم بردار .

راستش دلم برات شده!