نوعی فراموشی عجیب ، نه مانند فراموش کردن گپی عادی که در کافه می‌زنی . آیا ممکن است چیزی به نام فراموش کردن فعال وجود داشته باشد ، فراموش کردن چیزی نه به خاطر بی اهمیت بودنش ، بلکه به این دلیل که بیش از حد مهم است ؟ - وقتی نیچه گریست ، فریدریش نیچه .

"هر شب که میخوابم می‌میرم روز بعد که بر می‌خیزم ، دوباره متولد می‌شوم." - ماهاتما گاندی 14:14

همه چی بهم ریختس مغزم مغزم مغزم مغزم

این‌ دنیا به‌من یه کنسرت علی‌سورنا بدهکاره"

عصبانیم و هر لحظه ممکنه بترکم .

این روزا بیشتر از همیشه میخوابم و هیچ‌کاری نمیکنم ، بیشتر از همیشه ساکتم و بیشتر از همیشه تحت فشارم ، بیشتر از همیشه از دست آدمای دو و برم ناراحت میشم ، طبق معمول با هیچکس راجع‌ بهش صحبت نمیکنم ، بیشتر از همیشه تو خودم میریزم و بیشتر از همیشه از حال و روزم متنفرم!

شغل اول من وانمود کردنه؛ وانمود کنم حوصله دارم در حالی که ندارم‌، وانمود کنم خوشحالم در حالی که نیستم، وانمود کنم اذیت نمیشم در حالی که میشم، وانمود کنم دلتنگ نیستم درحالی که هستم، وانمود کنم خسته نیستم درحالی که هستم، خیلی هم هستم.

من:

کاش میشد همه چیو فراموش کنم ولی خب میدونم که نمیشه.

کاش میشد گریه نکنم.

میخوام نباشم ولی هستم.