تو زندگی با کسایی آشنا میشی که همیشه باید بهشون محبت کنی؛ جوری که انگار وظیفته. باید همیشه بهشون توجه کنی حتی اگه از شب و روز خودت بزنی و از تموم حال خوب و خوشیات بزنی بازم باید همیشه واسه اونا باشی. باید همیشه باهاشون گرم و صمیمی باشی و حق اینو نداری که حتی یک ثانیه باهاشون سرد بشی، ولی اونا این حقو دارن. باید همیشه آماده این باشی که بری پیششون حتی اگه وسط مهمترین کارای زندگیت باشی. اگه همچین آدمایی تو زندگیت داری که هیچ خیری تو هیچ زمینهای هیچوقت بهت نرسوندن، یه لطفی به خودت بکن و همین الان از شرشون خلاص شو، چون دیگه هیچوقت هم قرار نیست بهت خیر برسونن و فقط مصرفت میکنن .
ببین کنار کی دلت خوشه؟ کی بهت انگیزه میده؟ کی حالتو خوب میکنه؟ کی همیشه پشتته؟ کی تو هر شرایطی حمایتت میکنه؟ که وقتی ناراحتی خنده به لبت میاره؟ کی وقتی اشکتو ببینه خودشم گریه اش میگیره؟ کی قشنگتر از بقیه صدات میکنه؟ کی حواسش بهت هست؟ کی بدون اینکه بهش بگی میفهمه حالتو؟ هر وقت همه این ویژگی هارو تو یه نفر پیدا کردی همون آدمو اولویت زندگیت قرار بده، ارزششو داره :)
معمولا به کسایی که دوسشون داری بیشتر از یه بار فرصت میدی، این حس که هنوز انگار نمیخوای از دستشون بدی با اینکه میدونی لیاقتشو ندارن، و این غمگین کننده ترین ضعف یه آدمه.
تویی که موقع ناراحتیام با کارا و حرفات سعی میکنی بخندونیم و حالمو خوب کنی خبر نداری چقد قشنگی .
1.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
امروز صبح وقتی از خواب بیدار شدم٫
فکر کردم تو خوابیدی پیش من.
باد مارا خواهد برد
شب سال نو
شما با دیدن این تصویر حس میکنید ما نشستیم و داریم در سکوت به شهر نگاه میکنیم و هایده پلیه ولی در واقعیت: