حالا دیگه آروم باش.

لحظه‌ها/

هم‌ذوق می‌خوام.

یکی که وقتی تو خیابون قربون صدقه گل زردا و بنفشا می‌رم، اونم باهام ذوق کنه براشون.

تو کلاس نشسته بودیم منتظر استاد، چراغا خاموش بود. من مثه همیشه چادرم رو کشیده بودم رو سرم لالا. یهو چراغا روشن شد و من با صدای بلند گفتم:«کدوم حیوان نجیبی(خیلی باادب فرض کنین منو) چراغا رو روش-» بله عزیزان استاد از کنارم رد شد.

از یه اصطلاحی استفاده کرد که خوشم اومد؛ گفت:«فلانی با خودش به صلح رسیده.»

“دوست خوب” هیچ‌وقت توصیف درستی برای من نبوده.

اگر بخوای عکسی که میگیری خوب باشه ، باید اون لحظه‌ای که داری عکس میگیری خودت رو باور داشته باشی.

«تاخیر در لذت، صبوری رو تقویت می‌کنه.» «بچه‌ها رو با چیزای کوچیک خوشحال کنید.» «پدر و مادرها هم خودشون قربانی تربیت اشتباه هستن.»

درسا و مطالب تئوری ‌خوبنا ولی کاش توی دانشگاه(و مدرسه) بیشتر درمورد مسائل کاربردی صحبت می‌کردن.

واقعا مدارسی هست که مهارت‌هایی مثل حل مسئله، کنترل خشم، آشنایی با احساسات و و و رو به بچه ها یاد بدن؟ واقعا چقدر انسان های سالم تری می‌بودیم.

همین آشنایی با احساسات خودش یه درس و کتاب نیاز داره.