دلا عنان به امین ده که قبل واقعه گفت: "توراست معجزه در کف، ز ساحران مهراس!"

«یادته وقتی بچه بودی چقدر از تاریکی می‌ترسیدی؟ ولی من چی بهت می‌گفتم؟ می‌گفتم چشم‌هات رو باز کن، تاریکی پر از ستاره‌ست.» - منبع‌شو یادم اومد می‌نویسم

خودایا چندتا ایده‌ی خلاقانه چیه که شما تو مغز ما نمی‌ذاری؟

این روزا زیاد عکسای سال ۵۷ و ۵۸ رو‌ می‌بینم. می‌خوام بفهمم اون روزا سوژه عکاسا چی بود؟ چی رو می‌خواستن توی عکس‌هاشون نشون بدن؟ چه احساسی توی عکسا هست؟ ویدیوهای آوینی رو می‌بینم، صداش رو گوش میدم و به این فکر کنم اگه آوینی بود این شب‌ها و روزها رو چجوری روایت می‌کرد؟