«یادته وقتی بچه بودی چقدر از تاریکی میترسیدی؟ ولی من چی بهت میگفتم؟ میگفتم چشمهات رو باز کن، تاریکی پر از ستارهست.»
- منبعشو یادم اومد مینویسم
این روزا زیاد عکسای سال ۵۷ و ۵۸ رو میبینم.
میخوام بفهمم اون روزا سوژه عکاسا چی بود؟
چی رو میخواستن توی عکسهاشون نشون بدن؟
چه احساسی توی عکسا هست؟
ویدیوهای آوینی رو میبینم، صداش رو گوش میدم و به این فکر کنم اگه آوینی بود این شبها و روزها رو چجوری روایت میکرد؟