فقط بابت این که یکی مرده از دوست داشتنش دست نمیکشیم ،مخصوصا وقتی از همه ی اونایی که زنده ان ،هزار بار بهتره!
_ناطور دشت
از که مینالی که آتش بر تنت افروخته ؟
چوب کبریت از خودت بود ،
ای درخت سوخته!
هیچوقت نمیتوانی انسان هارا بشناسی؛حتی اگر سالهای زیادی از زندگی ات را با آن ها بگذرانی.
آنها،هیچگاه واقعیت خود را برملا نمیکنند.
آنها،در لحظه تغییر میکنند .
آنها،مجهولی هستند که هرگز قرار نیست معلوم شوند.
واما
فکر میکنید آدم از چه میمیرد؟
از گرسنگی؟ از سیگار؟ از غصه؟!
نه؛ آدم از بی امیدی میمیرد، از اینکه هر روز
صبح چشم هایش را باز کند و نداند چرا..