معصوم مردمیم ولی در خفای خویش درگیر توبه های مداوم و مکرریم

به قولِ آقای حامد عسکری: نمیدانم این مجازاتِ کدام ذَنبِ لایغفرِ ماست که باید از حبیب دور باشیم ... •|والقمر۵۹

امام باقر(؏) می فرمایند: بعد از وقایع کربلا روزی همراه پدرم زین العابدین(؏) به منزل عمویم عبّاس(؏) در مدینه رفتیم؛ دیدم ام البنین(س) زیر آفتاب نشسته و دست دو کودکِ عبّاس را گرفته و برای امام حسین(؏) گریه می کنند و نوحه سرایی دارند و به فرزندان کوچک عبّاس می گوید: «نور دیدگانم! نمی دانم پدرتان در خدمتگذاری به جگرگوشه ی پیامبر(ص) در صحرای کربلا چقدر وفاداری کرده و آیا دل حسین(؏) را شاد کرده و انجام وظیفه نموده یا نه؟!» ‌‌•|کتاب ماهِ مُنیر، حامی دین ابوالفضل •|والقمر۵۹

طفل باشی غم بسیار ببینی سخت است غنچه باشی ستم خار ببینی سخت است غربت و غارت و داغ و عطش و در به دری نصف روز این همه آزار ببینی سخت است •|امام‌باقر‌علیه‌السلام •|والقمر۵۹

ممد نبودی ببینی ... جای بقیه ‌شهدا هم خالی ... نبودن پیروزی رو باهم جشن بگیریم :))))

نوش جونم ؛ که لحظه مرگم تو رو میبینم :))))

امیرالمؤمنین فرمودند: مُحب ما وقتی به حال احتضار میفته همه میان بالا سرش ولی... دیگران به درد محتضر نمی‌خورند. حضرت فرمود: من میام بهش می‌گم: «انا علی الذی کنت تحبه...» اون علی‌‌ای که سنگ‌ش رو به سینه‌ات می‌زدی...من هستم. •|والقمر۵۹

بشکسته‌تر ازخویش ندیدم به همه عمر افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم •|رهبرشهید •|والقمر۵۹

از سوی پدری برای تو نامه نوشته میشود که این دنیا را مذموم می داند، نه خوشی آن، آنچنان است که انسان بتواند شیفته ی آن شود و تمام دل خود را به آن بسپارد و نه غمش آنچنان جانکاه و مهیب است که انسان را از جا بکند کسی که دنیا را شناخت و آن را مذموم دانست نه از خوشیهای آن فریب میخورد و نه از ناسازگاری های آن افسرده می شود. برش کتاب: شرح نامه ۳۱ نهج البلاغه •|والقمر۵۹

... •|والقمر۵۹

بعد از نماز نافله ی شب دلم گرفت تا صبح از غم تو مرتب دلم گرفت با دیدن سواره و مرکب دلم گرفت آقا فقط به خاطر زینب دلم گرفت از حال و روز کوفه پریشان شدم حسین گفتم بیا به کوفه پشیمان شدم حسین پایان غصه های جدایی چه میشود؟؟ آقا اگر به کوفه نیایی چه میشود؟؟ رحمی به حال خود بنمایی چه میشود؟؟ یا اینکه بی رقیه بیایی چه میشود؟؟ آقا نیا که مدعیان پشت پا زدند آقا نیا که مرد و زن کوفه جا زدند آقا نیا دیار حرام زاده های پست آقا نیا که بیعت کوفی زهم گسست نزدیک خانه ی پدری ات سرم شکست " شرمنده است سفیر تو آخر ز پا نشست شرمنده ام غمی به دل تو گذاشتم دست خودم نبود کسی را نداشتم زجر از رسیدن تو خبر دارد ای حسین اینجا سنان به دوش تبر دارد ای حسین صدها هزار نقشه به سر دارد ای حسین جایی که حرمله است خطر دارد ای حسین اصلا قسم به مادر پهلو شکسته ات کوفه نیا کمر به قتال تو بسته است اینجا پرت شکسته شود پر بیاوری صف بسته اند برای تو لشگر بیاوری عباس و عون و قاسم و اکبر بیاوری چندین قواره چادر و معجر بیاوری ذاتا مرام کوفی پست بی وفایی است ذاتا اساس کوفی پست بی حیایی است دارند تیر و نیزه ی خود تیز می کنند خورجین و اسب و قافله تجهیز می کنند دلهای خود از بغض تو لبریز می کنند روزی تن تو با قمه ریز ریز می کنند کوفه که نیست دیار سگان جذامی است کوفه که نیست محله ی مشتی حرامی است اینجا برای کشتن تو اکبرت بس است. اینجا برای مرگ رباب اصغرت بس است اینجا برای شمر کثافت سرت بس است اینجا برای زجر لعین دخترت بس است دادند دست به دست هم آقا چه ها کنند هجده سر بریده سر نیزه ها کنند •|والقمر۵۹

سر و کار هر آنکه عاشق حیدر شود روزی به خاک کوچه می افتد ... •|والقمر۵۹