با همه یِ سختی هایی که تحمل کردم ؛ هیچ وقت آرزوی مرگ نکردم... چرا؟! چون میترسم، میترسم از اینکه آدمایی که دوستشون دارمُ از دست بدم، از اینکه تنها بشم... تنهایی خیلی اذیتم میکنه :) مَـــه نوشت؛

از آدمیزاد هیچ بعید نیست که بگوید «خداحافظ» و بندبند وجودش «می‌خواهم بمانم» باشد.

آخرش قبول می‌کنیم یه سریا برای ما نیستن ؛ مهم نیست ، چقدر دوستشون داریم یا چقدر براشون تلاش کردیم :)

- من دوست نداشتم؟! من حتی زمانایی ك ادامه دادنت به ضررم بود‌‌، باز ادامه دادمت :)

- تورا‌جانم‌صدا‌کردم‌ولیکن‌برتراز‌جانی . .

بی صدا رفتم که این دردُ بهت حالی کنم... مَن اصا نمیتونم با تو خدافظی کنم :)))

این روزا میگذره این دردا فروکش میکنه الانم خوبم چشام الکی شلوغش میکنن:))))

میشه توش غرق شد با اینکه دریا نیست چشمات :)))

بدترین حس دنیا؟! حرفی رو با کلی ذوق بزنی و "باشه" بشنوی...

امیدوارم یکی بیاد تو زندگیتون که هروقت باهاش حرف میزنید تو دلتون بگید."وای خدا چقدر میفهمه چی‌میگم"

معلومه که به دل گرفتم و ناراحت شدم؛ چون اگه من بودم این کارو باهات نمیکردم...

الان دیگه حوصله یِ خودمو هم ندارم..