« گويی كه نيشی دور از او در استخوانم می‌رود»

شخصی همه شب بر سر بیمار گریست چون صبح شد او بمرد و بیمار بِزیست

در حال تلاش برای اینکه خوابم ببره

درد بی درمان شنیدی؟ حال من یعنۍ همین بی تو بودن درد دارد، مۍزند من را زمین

بیشتر شعر ها مخاطب داره که اون فرد هم همینجا هستن

ولی هیچوقت کسی روم میم مالکیت نذاشت! یاد این مصرعِ سعدی افتادم: جان بر افشانم اگر سعدیِ خویشم خوانی ...

‹ آن ك میگفت تویی قبله‌ی من، بعد از من ، سر به مُهرِ چه خدایی ست ، خدا میداند! ›

مجال من همین باشد ك پنهان عشق او ورزم .

درد؟؟ اونجایی که دارم با یه بنده خدایی چت میکنم و میخوام یه سوال ازش بپرسم؛ به جای اسم هستی که اسم‌ طرفه، اسم تورو میگم و اون تعجب میکنه!...