سلام ببخشید اسنیپ عاشقمه.

non lo so. forse, perché mi piace vivere moltissimo quindi.. انعکاس پیدا می‌کنه در ظاهرم. *

انسان خوب بودن در چارچوب دولت یعنی هر کس که زبانش مثل ما نبود، زبانش را ببریم. — تصاحب تاریکی، بختیار علی

اگه ممکنه ☁️

در واقع دوتا از دوستام.

کاک‌خسرو! دنیا غمگینم می‌کند. کاک خسرو! دنیا غمگینم می‌کند. کاک خسرو! دنیا غمگینم می‌کند.

غم داشت به اندازه‌ی رویش بلوطی از دست‌های یک کولبر بی‌خانواده.

من متوجه شدم که در واقع برای همه‌ی جهان نگران بودن ارزش نگرانی ما رو می‌کاهه‌. انگار انسانی بودن و واقعی بودن نگرانی رو می‌گیره. همیشه چیزی هست که بیشتر برای ما عزیز باشه. جهان‌وطن‌ها برای همین شکست می‌خورن. وقتی متعلق به همه‌جا باشی به هیچ‌جا متعلق نیستی. وقتی عاشق شیش هفت نفر باشی عاشق هیچکس نیستی. نه تنها شدت و مدت احساساته‌ که مشخص می‌کنه ارزششونو‌ بلکه اینم هست که فقط یک بار. فقط یک چیز. مخصوصاً. بیشتر. تا ابد. و بعد اون دریچه بسته می‌شه. حالا داریم می‌بینیم که چرا ضجه زدنِ همزمان و مساوی برای همه‌ی مظلومان جهان سوری‌ و ناواقعیه‌ و چرا این بیشتر نقش "خوب و قهرمان" بودنه تا ویژگی ذاتی "ستم‌ستیزی".