1 hour...

And now, one day after war:

احتمالا همیشه تو زندگیم آدریان بودم... خب مرد نه چندان مؤمن بیخیالش شو

و این وسط وازی‌لیزا از همه بیشتر بی‌گناه بود، و فرسوده، و بسیار شبیه من؛ رها شده.

منم همینطور لیزا، منم همینطور.

و در پایان او ماند و خودش. بدون نجات دهنده، بدون عشق زندگی‌اش، بدون روح دوست سابقش. بدون هیچ راهنمایی برای بازیافتن خودش. بوسیده شده‌ی سایه، با قدمی در آن جهان و بدنی در این جهان، به سوی کشتن کسی می‌رفت که در تمام دنیا حتی از بهترین دوستش هم، برایش مهم‌تر بود.

یکی بزنه تو گوشم بگه بخوابم.