از ارتباطات پر انتظار بیزارم

چی میخوای باشی واقعا؟ از اینایی که به کم راضی شی یا نه؟

تو گفتی پرنده‌ها را دوست داری، اما آنها را در قفس نگه داشتی. گفتی ماهی‌ها را دوست داری و آنها را سرخ کردی. تو گفتی گل‌ها را دوست داری اما آنها را چیدی. پس هنگامی که گفتی مرا دوست داری من شروع کردم به ترسیدن!

کی جواب مغز مریض منو میده که حتی کوچیک ترین چیزا رو هم یادش میمونه؟

پس کِی میخوای قبول کنی کثافتِ درونتو؟

تهش که چی.

چشمانم خیرگی را شروع کرده است و سرم گرم شدن را. پای چپم تکان‌های ریزش را سرعت داده است. حرف زدنم صریح‌تر شده و صدایم شفاف‌تر.این‌ها یعنی من می‌خواهم گرداب و طوفان و آشوب درست کنم. برای خودم. و بقیه..

نمیدونن چی میکشی هی میگن نکش.

ببخشید کم پیدام، از لحاظ روانی امادگی یه ناامیدی دیگه رو ندارم.