واقعا از خود مدرسه و روتین ای که بوجود میاره..اونم توی پاییز..بدم نمیاد اما امان از بچه های کوته فکرش الودگی صوتی ش فرکانس های پایین و منفی ادماش دراما ها و کلیشه های احمقانه بیبی گرل و تامبوی بازی هاشون به اینا که فکر میکنم دوست دارم گریه کنم.

خوشگل‌تر از خود بارون، بارون توی پاییزه.

هیچ نمی‌دانستم که آدم باید رنگ مورد علاقه داشته باشد، یا غذا و یا هر چیز دیگری، من فقط نامم را می‌دانستم و اینکه چه وقت گرسنه می‌شوم. این‌ها بود که مرا زنده نگاه می‌داشت. آن بازی‌های عامیانه برای من حکم داخل شدن به جهنم را داشت. شاید به خاطر همین بود که بعدها در جمع ساکت می‌شدم.

مثلا اینکه: خوب ترین آدمها بیشتر بـه دست خودشان میمیرند

شما نمی توانید بارها و بارها یک فرد را ناامید کنید و انتظار داشته باشید که انرژی او همچنان شما را بخواهد.

الان دیگه به جایی رسیدم که نه میتونم تورو دوست داشته باشم نه کسی جز تو رو.