انسان پس از نالطفی ها و ستم های فراوانی که در حقش می شود ، به محبت حساسیت پیدا می کند حال هرچند که صادقانه و پرشور هم باشد ، برایش مانند یک ازار است نوازش به درد پوست میخورد نه زخم انقدر 《دوستت دارم 》را نشنیده ای که وقتی کسی می گوید بغض میکنی و غریب میشوی ؛ احساسی مانند چای سرد رو میز یا فیلتر خیس شده ی سیگار را القا میکند باز هم میگویم که نوازش به درد پوست میخورد ، تنی که سراسر زخم و عاری از پوست باشد را اگر بغل کنی درد میگیرد و میسوزد ، خودت هم خونی میشوی من نمیدانم دقیقا میزان درد را چگونه تعیین میکنند ، کمی یا کیفی ؛ هرطور که هست اکنون این را میدانم که بزرگترین درد ان دردی است که تورا از هرچیز خوبی آزرده خاطر کند و باعث شود زیبایی ها تورا به گریه بیاندازند ما نه با غم مشکلی داریم نه درد ، خوشمان هم نمی آید،باور کن! فقط رها کن ،ما انقدر برای عادت کردن به رنج ، رنج برده ایم که دیگر توانی برای برگشتن و دیدن محبت ها نداریم.

یک فرهنگ لغت بی کلمه ی عشق شدم.

دلم نمی‌خواد وجودم از خشم و نفرت پر باشه اما همین لحظه به خودم اومدم و دیدم تو تاریک ترین حالت ممکن،حس تنفر داره درونم فریاد می‌کشه.

1:47 به بعد>>>>

اگه بخوام دقیق حالات روحیم و توصیف کنم،،قطعا این اهنگه بدون هیچ‌ کلامی

متحمل شونده‌ی پرتو روشنی‌بخشِ ناامیدی.

به هرحال هرچی که بود این داستانِ نیمه باز هم تموم شد. درکل اونقدرا هم بد نبود ،، فقط من بودم که حال بدیامو مینداختم سر این ماجرا و بهونه‌ش میکردم تا با غم بیشتری سیگار بکشم.