به خودم میام می‌بینم سه ساعته دارم کامنت های زیر اهنگ بیژن مرتضوی رو میخونم

من واقعا این روزا رو دوست دارم.توی راه برگشت مدرسه از پنجره بیرون رو می‌بینم و می‌دونم دلم تنگ میشه.روی کاغذهای نوی کتاب دست می‌کشم و می‌دونم که چقدر دلم برای بوی نوییشون تنگ میشه.به خنده‌های دوستام نگاه می‌کنم و می‌دونم دلم تنگ میشه.خستگی‌های بعد از مدرسه وسط ظهر هم برام قشنگ شدن.مگه چند بار دیگه تکرار میشن؟

الان یادم اومد دفتر آبیم

امیدوارم فردا صبح زود بتونم بلند بشم تا با خیال راحت اینو درست کنم چون وقتی بقیه خونه هستن هر کسی یه غر میزنه

آرد قنادیم داره تموم‌ میشه چون تقریبا توی همه‌ چیز دارم میریزم به خاطر رنگ و بافت بامزه اش😭

اگه الان مغزم صدا داشت میشد میشد آی لیلی لیلی لیلی لیلی تو دلربایی خیلی

فکر اینکه جنگ بشه و همه جا تعطیل بشه دیوونه م میکنه

تعطیلی متزلزلم میکنه از روز های تعطیل رسمی و غیر رسمی متنفرم از مغازه های بسته و خیابونای خلوت انگار دست و پاهامو بستن حبس ام