#برگزیده_تفسیر_نمونه ───── • ◆ • ───── آيه ۱۵۹ شأن نزول: از ابن عباس چنين نقل شده كه: چند نفر از مسلمانان همچون «معاذ بن جبل» و «سعد بن معاذ» و «خارجة بن زيد» سؤالاتى از دانشمندان يهود پيرامون مطالبى از تورات (كه ارتباط با ظهور پيامبر صلّى اللّه عليه و آله داشت) كردند، آنها واقع مطلب را كتمان كرده و از توضيح خوددارى كردند. اين آيه دربارۀ آنها نازل شد، و مسئوليت كتمان حق را به آنها گوشزد كرد. تفسير: كتمان حق ممنوع! گرچه روى سخن در اين آيه طبق شأن نزول، به علماى يهود است، ولى اين معنى مفهوم آيه را كه يك حكم كلى دربارۀ كتمان‌كنندگان حق بيان مى‌كند محدود نخواهد كرد. آيه شريفه، اين افراد را با شديدترين لحنى مورد سرزنش قرار داده مى‌گويد: «كسانى كه دلايل روشن و وسائل هدايت را كه نازل كرده‌ايم بعد از بيان آن براى مردم در كتاب آسمانى، كتمان مى‌كنند خدا آنها را لعنت مى‌كند (نه فقط خدا) بلكه همۀ لعنت‌كنندگان نيز آنها را لعن مى‌كنند» (إِنَّ اَلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مٰا أَنْزَلْنٰا مِنَ اَلْبَيِّنٰاتِ‌ وَ اَلْهُدىٰ مِنْ بَعْدِ مٰا بَيَّنّٰاهُ لِلنّٰاسِ فِي اَلْكِتٰابِ أُولٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اَللّٰهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اَللاّٰعِنُونَ‌) . در حقيقت «كتمان حق» عملى است كه خشم همۀ طرفداران حق را بر مى‌انگيزد و مسلما منحصر به كتمان آيات خدا و نشانه‌هاى نبوت نيست، بلكه اخفاى هر چيزى كه مردم را مى‌تواند به واقعيتى برساند در مفهوم وسيع اين كلمه درج است، حتى گاهى سكوت در جايى كه بايد سخن گفت و افشاگرى كرد، مصداق كتمان حق مى‌شود. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_جوامع_الجامع ───── • ◆ • ───── تفسير: مقصود آيه دانشمندان يهود هستند كه نبوّت پيامبر اسلام (ص) را كتمان مى‌كردند، با اين كه خداوند نشانه‌هاى نبوّت و حقانيّت آن حضرت، و نيز صفات و خصوصيات وى را در تورات بيان كرده بود. أُولٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اَللّٰهُ وَ... ؛ آنان را خداوند از رحمت خود دور مى‌كند. وَ يَلْعَنُهُمُ اَللاّٰعِنُونَ‌ ؛ منظور از «لاعنون» فرشتگان و مؤمنان هستند. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#الجدید فی تفسیر المیزان المجید ⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻ ۱۵۹ - إِنَّ اَلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مٰا أَنْزَلْنٰا ... يعني أحبار اليهود و رهبان النصارى، فإنهم علموا أنّ محمدا و وصيّة على الحق، و كتموا ذلك طلبا للرئاسة، و قد يكون المراد أعمّ من أهل الكتاب، بحيث يشمل كلّ من كتم شيئا مِنَ اَلْبَيِّنٰاتِ‌ أي الدلائل و البراهين الكاشفة لأمر محمد (ص)، أو الأعمّ‌ من ذلك وَ اَلْهُدىٰ‌ قيل: البيّنات هي الحجج المنزلة في الكتب، و الهدى هي الدلائل. فالأول هو الأدلّة الثابتة في الشرع، و الثاني هو الأدلّة العقلية، فالوعيد يعمّ الجميع. و قيل: الأول ما دلّ على نبوّته، و الثاني ما يؤدّيه إلى الأمّة من الأحكام و سائر الشرائع. و لعله أريد بهما شيء واحد و الاختلاف في اللفظ جاء تفنّنا كما هو الموسوم في الألسن، و المشاهد في المقالات و الخطب من أهل الفصاحة و الكلام، و القرآن قد نزل على لسان قومه مِنْ بَعْدِ مٰا بَيَّنّٰاهُ‌ لِلنّٰاسِ‌ أي بعد إيضاحه لهم إتماما للحجة فِي اَلْكِتٰابِ‌ اللام للجنس، فيشمل الكتب السماوية، أو يحتمل أن يكون المراد بقوله: مٰا أَنْزَلْنٰا مِنَ اَلْبَيِّنٰاتِ‌ وَ اَلْهُدىٰ‌ ، في الكتب المتقدّمة، و يكون المراد بالكتاب هو القرآن فتكون اللام للعهد أُولٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اَللّٰهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اَللاّٰعِنُونَ‌ أي يبعدهم اللّه عن رحمته و غفرانه، فإن اللّعن من اللّه هو الإبعاد من الرحمة و إيجاب العقوبة، و من غيره ممّن يتأتّى منه اللعن عليهم و يتأهّل لأن يلعن. من الملائكة و الثّقلين: الإنس و الجن، يكون معنى اللعن: الدّعاء عليهم باللعن. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_نمونه ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ تفسير: كتمان حق ممنوع! گرچه روى سخن در اين آيه طبق شان نزول، به علماى يهود است، ولى اين معنى هرگز مفهوم آيه را كه يك حكم كلى و عمومى در باره كتمان كنندگان حق بيان مى‌كند محدود نخواهد كرد. آيه شريفه، اين افراد را با شديدترين لحنى مورد سرزنش قرار داده مى‌گويد: "كسانى كه دلائل روشن و وسائل هدايت را كه نازل كرده‌ايم بعد از بيان آن براى مردم در كتاب آسمانى، كتمان مى‌كنند خدا آنها را لعنت مى‌كند (نه فقط خدا) بلكه همه لعنت كنندگان نيز آنها را لعن مى‌كنند" ( إِنَّ اَلَّذِينَ‌ يَكْتُمُونَ مٰا أَنْزَلْنٰا مِنَ اَلْبَيِّنٰاتِ وَ اَلْهُدىٰ مِنْ بَعْدِ مٰا بَيَّنّٰاهُ لِلنّٰاسِ فِي اَلْكِتٰابِ‌ أُولٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اَللّٰهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اَللاّٰعِنُونَ‌ ). از اين آيه به خوبى استفاده مى‌شود كه هم خدا، و هم تمامى بندگان خدا و فرشتگان او از اين كار بيزارند، و به تعبير ديگر "كتمان حق" عملى است كه خشم همه طرفداران حق را بر مى‌انگيزد، چه خيانتى از اين بالاتر كه دانشمندان، آيات خدا را كه امانتهاى او است به خاطر منافع شخصى خويش كتمان كنند و مردم را به گمراهى بكشانند. جمله " مِنْ بَعْدِ مٰا بَيَّنّٰاهُ لِلنّٰاسِ فِي اَلْكِتٰابِ‌ " اشاره به اين است كه اين گونه افراد در واقع زحمات پيامبران و فداكارى مردان خدا را در نشر آيات پروردگار با اين عمل خود بر باد مى‌دهند، و اين گناهى است بزرگ و غير قابل اغماض. ضمنا بايد توجه داشت كلمه" يلعن "كه به خاطر تاكيد دو مرتبه در آيه ذكر شده" فعل مضارع "است و چنان كه مى‌دانيم فعل مضارع معنى استمرار را دارد، بنا بر اين معنى آيه چنين مى‌شود: لعن و نفرين خدا و تمام لعن كنندگان براى هميشه و به طور دائم متوجه كسانى است كه حقايق را كتمان مى‌كنند، و اين شديدترين مجازاتى است كه ممكن است براى انسانى تعيين گردد. " بينات "و" هدى "،معنى وسيعى دارد كه همه وسائل هدايت و دلائل روشن كه مايه آگاهى و بيدارى و نجات مردم است در بر مى‌گيرد.*** │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────