شبا دلم میخواد بدوام بازی کنم حرف بزنم فیلم ببینم بلند بخندم برم بیرون در واقع شبا نمیخوام اینارو انجام بدم دلم میخواد روزا این کارو انجام بدم اما شب که میشه و همه جا ساکت میشه حس نیازم به این چیزا تشدید میشه خیلی وقته سره شب به خاطر خستگی توی طول روز خوابم نبرده

جبروت رو حال میکنین؟

ایتا انقد ساکته که شده شبیه شهر بزرگی که ساعت ۹ شب پرنده‌ام تو خیابوناش پر نمیزنه و کل چراغای خونه‌ها خاموشه

گفتن یه حرفایی انقد درد داره که ادم دلش میخواد با تمام وجود براش زجه بزنه

خواب منو نمیبره

حس میکنم ناروتو یه انیمه فرسایشیه که مدل انیمش یه جوری مث توکیو غوله

پر از جنگ و درگیری و بدون فیلمنامه‌ی منسجم و جزئی

خب اگه بخوابم درباره‌ی مانگا نویسی نظر بدم که اتک آن تایتان اصن قابل مقایسه با هیچ انیمه‌ای نیست من اون موقع هنوز اوتاکو نبودم انقد ولی روز اولی که شروع کردم اتکو فک کنم ۱۳ قسمتشو دیدم از بس هر ثانیش بهم دیگه مربوط بود و نمیشد بیخیالش شد

با چه هیجانی مینشستم پشت سر هم میدیدم و ازون طرف عزا گرفته بودم دلم نمیاد تمومش کنم

هه😂یادمه یه فصل انیمه رو تو یه روز دیدم

میدونین اون چیزی که انیمه‌ها رو انقد برای من حداقل جذاب میکنه اون شخصیت جالب و منحصر به فردی هست که دارن اون طرز تفکر جالبشون موقع تصمیم گیریای مختلف

ینی واقعا یه روز تعطیله و یه خوابیدن عین خرس قطبی