هر وخ میخوام برم سره کلاس میگم خب، امروزو دیگه جدی میرم جدی میام
تا وارد کلاس میشم اولین نفری که میبینم :
بههههه چطوری اسکل
شبکه امید یه جوری طبیعتای خارجو نشون میده انگار ما موندیم با این همه پولمون کجا سفر کنیم
این خارجیام از بیکاری چیزای مسخره درست میکنن
یه سری زدم شبکه ورزش، طرف تو سینی دراز کشید سر خورد تا برسه به خط پایان
خب اسکل تو الان چه کنترلی در شکست یا پیروزیت داری
اگه بدونید با قهر کردن چقد مزخرف و حال بهم زن میشید که اصن تف به هرچی قهر کردنه
کافیه من نیت کنم بزارم ناخونام بلند شه
کائنات دست به دست هم میدن ناخونای من دونه دونه بشکنه یا سرش زبر شه
این چه قانون مسخرهای بود تو زمان ما که تو مدارس ابتدایی اوردن چیپس و پفک کار غیرقانونیای بود؟
هر وخ حس کردی داری بی هدف زندگی میکنی، یاد اون مامور ابخوریای بیوفت که بعد از زنگ کلاس نمیزاشت کسی اب بخوره