شبکه امید یه جوری طبیعتای خارجو نشون میده انگار ما موندیم با این همه پولمون کجا سفر کنیم

این خارجیام از بیکاری چیزای مسخره درست میکنن یه سری زدم شبکه ورزش، طرف تو سینی دراز کشید سر خورد تا برسه به خط پایان خب اسکل تو الان چه کنترلی در شکست یا پیروزیت داری

ولی من وقتایی که دوتا جوراب میپوشم پاهام بیشتر یخ میکنه

اگه بدونید با قهر کردن چقد مزخرف و حال بهم زن میشید که اصن تف به هرچی قهر کردنه

اون لحظه‌ای که از تشنگی از خواب بلند میشی و ده لیتر اب میخوری

چقد بیکارن اینایی که میان پیوی ادم برا تبلیغ کانالشون

کافیه من نیت کنم بزارم ناخونام بلند شه کائنات دست به دست هم میدن ناخونای من دونه دونه بشکنه یا سرش زبر شه

این چه قانون مسخره‌ای بود تو زمان ما که تو مدارس ابتدایی اوردن چیپس و پفک کار غیر‌قانونی‌ای بود؟

هر وخ حس کردی داری بی هدف زندگی میکنی، یاد اون مامور ابخوری‌ای بیوفت که بعد از زنگ کلاس نمیزاشت کسی اب بخوره

با یکی تو مجازی مثلا دوست شدم هی هر روز میگف خب ما الان رفیقیمو مثل رفیقا باشیمو من رو رفیقم حساسمو یکی نبود بهش بگه جم کن این شعارای آرمانیتو فضای رفاقت خودش اگه ادمش مناسب باشه ایجاد میشه نیاز نیس توی املت هی یاد اوری کنی

گاهی وختا دلم میخواد به دوبلورای انیمه‌ها بگم بزرگوار شما کمتر داد بزنی‌ام ما متوجه هیجان فیلم میشیم اون حنجره بعدا لازمت میشه

یه زمانیم بزرگترین ارزوم این بود که تبلت مارشال داشته باشم