تو این قسمت شاهنامه، از داستان بیژن و منیژه؛ رستم داره برای کیخسرو دعا میکنه و خیلی جالب و متفاوته چون یک دعای معمولی نیست، اون نام ماههای ایرانی رو یکی یکی وارد دعاش میکنه:

"چو هرمزد بادت بدین پایگاه " رستم دعاش رو با هرمزد شروع می‌کنه. هرمزد یا اورمزد، همون نام اهورامزداست؛ چیزی که در جهان‌بینی ایران باستان با دانایی و نیکی پیوند داشته. و اینجا یه چیز جالب هست. رستم می‌تونست برای کیخسرو از همون اول آرزوی قدرت و پیروزی کنه. ولی نه. اولین چیزی که میاد، یه مفهوم مرتبط با داناییه. انگار ترتیبش هم مهمه. اول خرد، بعد قدرت. و شاهنامه خیلی جاها دقیقا همینو بهمون یادآوری می‌کنه. آدم‌های زیادی توی این داستان قدرت داشتن.. ولی.. همه‌شون بلد نبودن با اون قدرت چیکار کنن!

"همه ساله اردیبهشت هژیر" خب پشت اردیبهشت یه مفهوم خیلی بزرگ‌تر هست. اردیبهشت در ریشه‌ی کهنش با چیزی شبیه «بهترین راستی» و «نظم درست» ارتباط داره. یعنی راستی اینجا فقط این نیست که دروغ نگی. یه جور هماهنگ بودن با نظم درست جهانه. و حالا رستم داره این مفهوم رو وارد دعاش برای یک شاه می‌کنه. چرا؟ چون ظاهراً از نظر فردوسی، فقط قوی بودن برای شاه بودن کافی نیست. اگه قدرت داشته باشی ولی داد نداشته باشی، یه جای کارت می‌لنگه. قدرت خوبه ولی قدرتی که کنار راستی نباشه؟ خب شاهنامه نمونه هاشو کم نداره...

"چو شهریورت باد پیروزگر" شهریور برای کیخسرو خیلی اسم مناسبیه. چون شهریور در معنای کهنش با شهریاریِ مطلوب و فرمانروایی درست ارتباط داره. نه صرفا اینکه یکی تاج بذاره سرش و بگه از امروز من شاه‌ام. شاه خوب بودن یه چیز دیگه‌ ست. اینکه قدرت داشته باشی، ولی بدونی باهاش چیکار کنی. بتونی از مردم محافظت کنی، داد رو برقرار کنی، و قدرتت فقط برای خودت نباشه. رستم اینجا برای کیخسرو فقط آرزوی پیروزی نمی‌کنه. انگار داره می‌گه:کاش پادشاهی‌ات همون‌قدر که قدرتمنده، درست هم باشه..

"چو بهمن نگهبان فرخ‌کلاه" خب، این یکی خیلی مورد علاقه‌ی منه. :)) «بهمن» در معنای کهنش با اندیشه‌ی نیک ارتباط داره و رستم برای کیخسرو آرزو می‌کنه که بهمن نگهبان تاجش باشه. یعنی چی؟ یعنی امیدوارم چیزی که از پادشاهی تو محافظت می‌کنه، فقط شمشیر و سپاه نباشه. فکر خوبت هم محافظتت کنه. و این نصیحت خیلی از پادشاه‌ها و آدم‌های قدرتمند رو می‌تونست نجات بده. 😭 چون توی شاهنامه بارها می‌بینیم مشکل یک نفر این نیست که ضعیفه. اتفاقا خیلی وقت‌ها زیادی قدرتمنده. مشکلش اینه که یه تصمیم احمقانه می‌گیره.(اصلنم اشاره به فرد خاصی ندارم🤡)

و درمیان امواج دریا و آغوش ساحل؛ من آن دانه ی شنم که نه پای رفتن دارد، نه نا و جای ماندن، در رفت و آمدی پوچ و بی حرکت سپری میشود این عمر گران..؛

ぼけっと — Boketto | بمعنی خیره شدن به فضا، بدون هیچ فکر خاصی؛ مثل وقتی که به پنجره زل زدی و ذهنت، برای چند دقیقه، هیچ‌جا نیست.

-