دلم تنگ شده، ولی این‌بار انگار زور منطقم بیشتره.

_

یلحظه هم نزاشتم حتی خیس بشن چشات؛ با اینکه اون چشا یلحظه برا من نبود!

تقصیر توهم نیس خب عاشقم نبودی. باید حدس میزدم خودم که مال من نبودی.

او همچون گل لیلیوم بود، زیبا، لطیف، فریبنده گلی که هرکس میدید دلش میخواست لمسش کند، در اغوش بگیرد و عطرش را با جان بیامیزد اما در ژرفای این زیبایی زهری پنهان بود، زهری که ارام ، بی صدا و بی رحم ، جان را میگرفت لیلیوم بودنش تناقضی بود میان دلربایی وتباهی میان نرمی گلبرگ و سمی که در رگ ها میدوید

‌دوستان تراپی خیلی گرون شده، خواهش میکنم از این به بعد فقط آسیب جسمی وارد کنید🙏🏻.

درک عمیق ، میان باورهایی سطحی

دیگه نمی‌دونم چجوری خودمو فریب بدم ، که فراموشت کردم .