بی‌صدا خیره به عکست شده‌ام ساعت هاست، کاش تصویرِ تو جان داشت مرا می‌فهمید؛

شب خوابیدم و صبح مطمعن شدم ندارمش همون لحظه قلبم،زندگیم.

☠💩

می‌خواهی از دنیایِ نبودنت صحبت کنیم؟ هنوز رد قدم های رفته‌ات پاک نشده بود که جهان تغییر کرد؛ صبح شد، اما خورشید نیامد ابر کبود شد، اما باران نیامد آسمان تیره شد، اما ماه نیامد به چشم خود فرو افتادن ستارگان و پژمردن گل‌ها و شکستن تُنگ شیشه‌ای ماهی ها را دیدم رفتی، گویی قیامت شد و من آن خطاکاری که در آتشِ نبودنت سوخت...

ما از انان که پیاممان را دیر سین می‌زدند، پر مشغله‌تر بودیم.

گرون‌ترین درس‌های زندگیت رو از ارزون‌ترین آدم‌ها یاد می‌گیری.