شرایط جفتشان را عوض کرده بود و آن ها دیگر نمی‌توانستند مانند قبل باهم بمانند.

‹ ما رِند و خراباتی و دیوانه و مستیم پوشیده چه گوییم ؟ همینیم که هستیم ! ›

ترک ما کردی ولی با هر که هستی یار باش!

ای غم! نمی‌دانم روز ِرسیدن روزی ِگام ِکه خواهد بود اما درین کابوس ِخون‌آلود در پیچ و تاب ِاین شب ِبن‌بست بنگر چه جان‌های گرامی رفته‌اند از دست! دردی‌ست چون خنجر یا خنجری چون درد این من که در من پیوسته می‌گرید در من کسی، آهسته می‌گرید...

چِشات...)

دوستت دارم❤️