_

چیزی‌به‌نام ‹ فراموش‌کردن › نداریم ؛ آدم‌هایی که می‌آیند و میروند ، همه بخشی از زندگی‌ِما هستند ، تلخ و یا شیرین ؛ فراموشت نمی‌شوند ، یادت میدهند چگونه با بودنشان زندگی را شاد بگذرانی .

رفتم کافینت کاری دارم میگه برا مدرسه میخوای؟ نه آخه به دانشجوی مملکت میخوره مدرسه‌ای باشه؟😒 یا مدرسه‌ایا خیلی بزرگ شدن یا من کوچیکم🦦💔

_

آدم‌هایی هم هستند که نه فقط در حال‌ِ خوش، که در غم‌ و رنج حضورشان پُررنگ‌تر از همیشه‌ است، آن‌هایی که خوب فهمیده‌اند معنایِ مهر و تعهدِ پس از مهر را، همین‌هایی که می‌شود کنارشان خودت باشی یا دستِ کم شبیه‌ترین به خودت، بدون نگرانی و ترس از قضاوت‌های نابه‌جا و رفتن‌ها و گذشتن‌ها، همین آدم‌های امنی که حرفت را نگفته میخوانند و هرلحظه قلبت را از بودنشان سرشار می‌کنند! ❤️(:

_

وقتی زیادی به گل‌گلی علاقه داری😩🌸:

از بچگی زیستم خیلی خوب بود چون خیلی حیوونارو آدم حساب کردم 😂🖐

_

‏چقدر درک شدن دلنشینه (: اینکه کسی باشه که بفهمه بی‌حوصله‌گیات از دلتنگیه، از خستگیه، و به جای ناراحتی و اخم کردن، حرف‌هاتو به دل نگیره وبا محبت آرومت کنه، خوبه کسی باشه که بپذیردت وکنارت باشه، با همه‌ی بدی و بی‌حوصلگی ها و غر زدنات یادش نره که تو همون خوبِ همیشگی هستی که فقط کمی خسته شده ..🌱

00:00

دوس داشتم بیام حرمت، بشینم روبروی ضریحت بگم: این روزا چقدر سخت داره میگذره..❤️‍🩹