🫂✨🥲

آیدای خوب من روزگار درازی بود که شعر را گم کرده بودم این روزها احساس می کنم که شعر دوباره در من جوانه می زند به بهار میمانی که چون می آید درخت خشکیده شکوفه می کند -شاملو پ.ن:عروس قشنگ من...♥️✨

بچه ها به زندگی رنگ و روح میدن :))

خلاصه که جانانِ من؛ اندوهِ #لبنان کشت مارا(:

بیشترِ اون رفیقای #لبنان‌‌ ـے ای که تو پیاده رویِ اربعین باهم هم کلام شدیم و لبخند تحویلِ اون صورتای قشنگشون دادیم الان تو بیمارستان ها سرگردون میچرخن ..

به باورِ دلِ ناباورم نمی‌گنجد هنوز هم که مرا با تو این فراق افتاد .. حسینِ‌‌من ..!

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست می رسم با تو به خانه،از خیابانی که نیست می نشینی روبه رویم خستگی در میکنی چای می ریزم برایت توی فنجانی که نیست باز میخندی و میپرسی که حالت بهتر است؟ باز میخندم که خیلی...!گرچه میدانی که نیست شعر میخوانم برایت واژه ها گل می کنند یاس و مریم می گذارم توی گلدانی که نیست چشم می دوزم به چشمت،می شود آیا کمی دست هایم را بگیری بین دستانی که نیست؟ وقت رفتن می شود با بغض می گویم نرو پشت پایت اشک می ریزم در ایوانی که نیست میروی و خانه لبریز از نبودت میشود باز تنها میشوم با یاد مهمانی که نیست رفته ای و بعد تو این کار هر روز من است باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست

عیدکم مبروک جماعت🌱:)

آن گاه تَمثیل‌ وار کشیدی عَبای وَحدَت، بَر سَرِ پاکانِ روزگار  والا پَیامدار مُحَمَّد ..

پیامبرِ مهربانی ها🌱:)

_