گزارش تأمل برانگیز فارس از آمار غیررسمی تأسف بار از وضع مساجد؛ 🔺 طلبه‌ها دوست ندارند امام جماعت شوند! ▫️در باب روش فعلی مدیریت مساجد از سویی گفته می‌شود «امام جماعت مدیر ذاتی مسجد است» و از سوی دیگر ۲۴ نهاد مختلف کشور در آن دخل و تصرف دارند! 🔹 برای احیای مساجد کشور و فعال شدن و منشأ اثر شدن آنان نیازمندان امامان جماعت دلسوز و فعال و خوشفکر هستیم. طلبه‌هایی که نه لزوماً جوان بودن آن‌ها مورد تأکید باشد بلکه خوشفکری و خلاق بودن آن‌ها و همچنین دغدغه‌مندی آنان بسیار مورد اهمیت است. طلبه‌ای که بتواند در بسیاری از ساعات شبانه‌روز در مسجد وقت بگذارد. تربیت امام جماعت به عهده حوزه علمیه است! 🔸اما چرا در مساجد این طلبه‌های فعال و خلاق را نداریم؟ اصلاً تربیت امام جماعت خلاق برعهده چه نهادی است؟ به قول حجت‌الاسلام روح‌الله حریزاوی، امام جماعت بودن یک فن است و هر کسی که عالم است، لزوماً امام جماعت خوبی هم نیست، زیرا امامت نیازمند روانشناسی خاص و انس عجیبی است و باید بتواند با مردم انس بگیرد و مسجد را به دست مردم بسپارد. طلبه‌ها به جذب در ادارات بیش‌تر تمایل دارند 1️⃣ متاسفانه کسی مسئولیت امام جماعت را قبول نمی‌کند و در استانی مانند بوشهر تنها ۲۰ درصد مساجد، امام جماعت دارند، زیرا باید به ۱۰ نهاد پاسخگو باشند. 2️⃣ ـطلبه‌ای که به عنوان امام جماعت در مسجد حضور پیدا می‌کند و برای رفع نیازهای معیشتی خود مجبور است در یک اداره هم مشغول کار شود؛ بنابراین تنها یک وعده نماز جماعت برگزار می‌کند و در باقی ساعات در مسجد بسته است. 3️⃣ جایگاه و شأن امام جماعت در میان طلبه‌ها مانند قبل نیست و افول کرده است. 4️⃣ در مجموع از حدود ۶۳ هزار مسجد شیعی کشور، حدود ۲۹ هزار مسجد از یک تا سه وعده نماز جماعت دارند و بیش از ۵۰ درصد مساجد خالی است. مساجد فعال، نمازخانه هستند 🔸زمانی که مسجدی امام جماعت نداشته باشد تا برنامه‌های مختلف حتی همان برپایی نمازجماعت که وظیفه ذاتی مسجد را رقم بزند، نمی‌تواند در فضای کنونی جامعه اثرگذاری داشته باشد و رقابت را به نهادهای مختلف مانند هیأت‌های مذهبی، فرهنگسراها، سرای محله و ... می‌بازند و تنها آن‌هایی هم که فعال هستند، صرفاً تبدیل به یک نمازخانه شده‌اند. جالی خالی رشته مدیریت مسجد در حوزه 🔻مدت‌هاست که دلسوزان بسیاری از حوزه‌های علمیه مطالبه راه‌اندازی رشته تخصصی مدیریت مسجد و امام جماعتی را دارند و حتی افرادی مانند حجج‌اسلام عالی، برادران و چند تن از علمای دیگر متون و عناوین درسی هم برای این رشته تدوین کردند اما هنوز حوزه‌های علمیه برای این امر اقدام اساسی نکرده است. 🔹مساجدی که روزی بنا بر آمار ۹۷ درصد شهدای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس را تربیت می‌کردند، این روزها به قدری منفعل باشند که برای اقامه یک نماز صبح به جماعت باید سطح شهر را بگردیم تا مسجدی دایر پیدا کنیم؛ چه برسد به اینکه تربیت و غنی‌سازی اوقات فراغت نوجوانان را از آنان انتظار داشته باشیم. مطالعه متن کامل گزارش: 🌐 v-o-h.ir/?p=43891 🌌 @zarreeh | ذره

📸 پشت پرده بسیاری از جنگ ها و سیاست های بین الملل را در این تصویر ببینید: ذخایر نفتی کشورهای جهان به روایت تصویر ▫️ونزوئلا، عربستان، کانادا، ایران و عراق به ترتیب پنج کشور ذخیره بزرگ نفتی جهان هستند. 🌌 @zarreeh | ذره

📌نه شرقی نه غربی در اقتصاد در ادبیات اقتصادی متعارف شاهد یک دوگانه در رابطه با ایفای نقش دولت در اقتصاد هستیم؛ دوگانه‌ای که در یک سوی آن، دولت‌گرایی به معنی تصدی‌گری دولتی قرار دارد و در سوی دیگر، نئولیبرالیسم که نقش دولت را در اقتصاد به یک داور تقلیل می‌دهد. در کشور ما متأسفانه فضای غالب چنین است که وقتی شما می‌گویید که من دولت‌گرا نیستم و مخالف تصدی‌گری دولت هستم، می‌گویند خب پس شما نئولیبرال هستید؛ یعنی در نقطه‌ی مقابل دولت‌گرایی، جز نئولیبرالیسم نمی‌بینند. از آن‌طرف هم وقتی با نئولیبرالیسم مخالفت می‌کنید، متهم به دولت‌گرایی و مدل‌های کمونیستی می‌شوید. درصورتی‌که واقعاً این‌جور نیست که فقط این دو رویکرد در عالم امکان وجود داشته باشد و جز این دو نتوان رابطه‌های دیگری بین دولت و بازار برقرار کرد. به همین منظور برای تبیین موضوع دعوت میکنم تا بیانات مقام معظم رهبری در شروع سال ۱۴۰۲ و خطبه های نمازجمعه ۲۴ مهر سال ۶۶ را مطالعه کنید. بخشی از آن بیانات رو اینجا بارگذاری میکنم. ✍ #ذره 🌌 @zarreeh | ذره

📌نه شرقی نه غربی اقتصاد ❇️بیانات در شروع سال ۱۴۰۲ «شاید بشود گفت مهم‌ترین مشکل اقتصاد ما تصدّی‌گری دولتی است. بیشترین توجّه ما در دهه‌ی ۶۰ به این مسئله بود که کلید اقتصاد کشور را به دولت بسپریم؛ این به اقتصاد ما ضربه زد؛ این مربوط به خود ما است، ما خودمان کردیم. شاید مهم‌ترین نقطه‌ضعف اقتصاد ما تصدّی‌گری افراطی دولت است. وقتی که مردم از مدیریّت اقتصادی و فعّالیّت اقتصادی کنار میمانند، کارهای بزرگ، شرکتهای مهم، تولیدهای ثروت‌ساز برای کشور در اختیار دولت قرار میگیرد و در اختیار فعّالان اقتصادی از مردم قرار نمیگیرد، همین مشکلاتی پیش می‌آید که ما امروز در اقتصادمان مشاهده میکنیم. مهم‌ترین مشکل ما «دولتی بودن اقتصاد» است. در ارائه و اعلام سیاستهای اقتصادی اصل ۴۴ با کمک کارشناسان متعدّد با دقّت روی این کار کردیم ــ یعنی کارشناس‌ها کار کردند ــ و سیاستها ابلاغ شد. بنای این سیاستها بر این بود که ما مدیریّتها و فعّالیّتهای اقتصادی مورد نیاز مردم را به مردم بسپریم؛ البتّه بعضی از بخشها هست که یا مردم طالب آن نیستند یا حتماً باید در اختیار دستگاه‌های دولتی باشد؛ آنها به کنار، امّا بخشهای مهمّ اقتصاد باید در اختیار مردم باشد. بارها این را تکرار کردیم که بنگاه‌های دولتی، شرکتهای دولتی، شرکتهای شبه‌دولتی ــ که با تعبیر زشت «خصولتی» از آنها یاد میکنند که تعبیر خوبی نیست؛ [بلکه] شبه‌دولتی است ــ باید با بنگاه‌های خصوصی رقابت نکنند و بگذارند تولید را مردم انجام بدهند. ما آن روزی که همه‌ی سررشته‌‌ی کارها را دست دولت دادیم، به این نیّت این کار را کردیم که عدالت اقتصادی برقرار بشود؛ و عدالت اقتصادی برقرار نشد. به خطا خیال میکردند که اگر چنانچه کلید اقتصاد دست دولت باشد، عدالت اقتصادی به وجود می‌آید؛ این اشتباه بود و چنین چیزی اتّفاق نیفتاد. دولت تصدّی‌گری را بایستی کم کند، نظارت را باید زیاد کند؛ دخالت را کم کند، نظارت را زیاد کند؛ مراقبت کنند. یکی از عیوب بزرگ اقتصاد ما، شاید بزرگ‌ترین عیب اقتصاد ما این است؛ این را به هر کدام از دولتهای متعدّد که سر کار آمدند سفارش شده که واگذار کنید؛ این واگذاری‌ها بعضی انجام نگرفت، بعضی‌ها به شکل غلط انجام گرفت. به جای اینکه به سود مردم واگذار بشود، در مواردی به ضرر مردم واگذار شد. این موجب شد که این کار انجام نگیرد. امروز هم یکی از کارهای اساسی‌ای که دولتِ محترم باید انجام بدهد، این است که با دقّت، با مراقبت، با نظارت لازم مدیریّتهای اقتصادی را به خود مردم بسپارد.» ۱۴۰۲/۰۱/۰۱ 🌌 @zarreeh | ذره

📌نه شرقی نه غربی در اقتصاد ❇️بیانات در خطبه ی نماز جمعه سال ۶۶ «اگر ما میگوئیم و معتقدیم که آزادی اقتصادی در اسلام هست، این آزادی اقتصادی به هیچ وجه نباید تشبیه بشود به آزادی اقتصادی در دنیای سرمایه‌داری غرب. دو نوع چیز، دو نوع آزادی، دو نوع تلاش اقتصادی وجود دارد؛ آنچه که امروز در غرب هست که من مقداری بیشتر شرح خواهم داد، مورد قبول اسلام نیست و سرمایه‌داری به معنای غربی آن، به هیچ وجه از نظر اسلام امضا و تأیید نشده، بلکه حتی با آن مبارزه و مقابله‌ی جدی هم در احکام فراوان صورت گرفته. آنچه در باب اسلام گفته میشود، الگوی آن در نظام کاپیتالیستی غربی و سرمایه‌داریهای موجود دنیا نیست؛ آن چیز دیگری است و این چیز دیگری. نکته‌ی بعدی این است که بهترین راه برای اینکه آزادی اقتصادی تأمین بشود در یک جامعه‌ی اسلامی، این است که حکومت اسلامی و دولت اسلامی سیاستی اتخاذ بکنند و قوانینی وضع بکنند که بر طبق آن قوانین همه‌ی افراد در جامعه‌ی اسلامی قادر باشند آزادانه فعالیت اقتصادی کنند و همه‌ی قشرهای مردم از فعالیت اقتصادی خود بتوانند بهره‌مند بشوند. این یکی از آن وجوه امتیاز و جدائی بین نظام اسلامی در اقتصاد و نظامهای غربی است. راه اینکه ما اقتصاد آزاد را به معنای حقیقی خودش در جامعه به وجود بیاوریم، این است که از این انحصار جلوگیری کنیم. امکانی در جامعه به وجود بیاید که اغلب افراد جامعه، بیشتر قشرهای جامعه یا همه‌ی کسانی که قدرت کار دارند، اینها بتوانند از امکانات طبیعی، از زمین، از دریا، از انفال، از دشتها، از مراتع استفاده کنند. راه درست اقتصاد آزاد در جامعه‌ی اسلامی این نیست که ما این آزادی را فقط در اختیار آن کسانی قرار بدهیم که قدرت مانور اقتصادی دارند، بلکه علاوه‌ی بر اینکه افرادی که قدرت حرکت و فعالیت اقتصادی دارند، آنها باید کار اقتصادی بکنند، باید وضع جامعه، نظام جامعه، قوانین جامعه، کیفیت ارتباطات جامعه به شکلی باشد که همه‌ی مردم، یعنی همه‌ی آن کسانی که قدرت کار دارند، آنها همه بتوانند فعالیت آزاد اقتصادی کنند و از کار خودشان منتفع بشوند. » ادامه دارد ... 🌌 @zarreeh | ذره

نکته‌ی بعدی در باب آزادی اقتصادی این است که همه‌ی انواع آزادی در جامعه‌ی اسلامی باید به وسیله‌ی قدرت حاکم اسلامی در جامعه کنترل و هدایت و نظارت بشود. این کنترل برای چیست؟ برای این است که این آزادی به فساد منتهی نشود؛ این آزادی موجب سلب آزادی دیگران نشود. در آزادی بیان هم همین جور است، در آزادیهای سیاسی هم همین جور است، در آزادیهای فرهنگی هم همین طور است. اگر آزادی فعالیتهای اقتصادی را اینجور معنا کنیم که آن کسانی که قدرت فعالیت و مانور اقتصادی دارند، اینها آزادند، هرچه خواستند تولید کنند، هر جور خواستند عرضه کنند، هر وقت خواستند توزیع کنند، هر جور خواستند بفروشند، هر جور خواستند مصرف کنند، این یقیناً نظر اسلام نیست. اسلام در کنار آزادی اقتصادی و مالکیت خصوصی که به همه‌ی افراد جامعه اعطا کرده و داده، نظارت و کنترل دقیق دستگاه حاکمیت را هم بر همه‌ی اینها لازم دانسته. یعنی باید دستگاه حکومت مراقب باشد که از این آزادیها سوء استفاده نشود. ادامه دارد ... 🌌 @zarreeh | ذره

یک نکته‌ی دیگر در باب اقتصاد آزاد در اسلام که بحث میکنیم، این است که هیچ گاه اجازه داده نمیشود در اسلام که فعالیت آزاد اقتصادی موجب دست‌درازی به سرنوشت سیاسی جامعه و دخالت در بافت سیاسی و تشکیلات سیاسی جامعه بشود؛ سرمایه‌سالاری. آن چیزی که امروز در کشورهای سرمایه‌داری غرب به قوت هرچه تمامتر وجود دارد. سرمایه‌دارهای بزرگ در حقیقت اداره کنندگان حقیقی و دستهای پشت پرده در نظام سیاسی کشورهای بزرگند. ادامه دارد ... 🌌 @zarreeh | ذره

آخرین نکته‌ای که میخواهم روی او یک قدری بیشتر تأکید بکنم - اگرچه به اختصار - این است که در اقتصاد آزاد اسلامی به مقتضای آزادی اقتصادی، مسئولیت امور اقتصادی جامعه و سنگینی بار امور اقتصادی جامعه هم بر دوش مردم است. در کشورهای سوسیالیستی اینجوری نیست؛ در کشورهای سوسیالیستی و در نظام دولت‌سالاری که دولت همه‌ی کارخانجات، زمینها و دستگاه‌های تولید ثروت را و تولید را در اختیار دارد، مردم کارمندان دولت هستند، از مردم توقعی نمیشود داشت. مردم برای کار مثلاً جنگ یا ویرانی یا زلزله یا بیماری اگر در جامعه به وجود آمد، کارمندان دولتند، چه کار میتوانند بکنند؟ مگر تنِ خودشان را بیاورند مصرف کنند. اما در نظام اسلامی اینجوری نیست، انفاق و دادن مال و اداره‌ی امور نیازهای اقتصادی و پر کردن خلأهای اقتصادی مستقیماً بر دوش ملت و مردم است و آحاد مردمی است که کارهای اقتصاد جامعه و فعالیت آزاد اقتصادی را در جامعه دارا هستند. این یک اصل اسلامی است؛ مسئله‌ی انفاق. در جامعه‌ی اسلامی یک حادثه‌ای رخ میدهد که دولت احتیاج پیدا میکند به پول؛ این پول را مردم باید تأمین کنند. جنگی در جامعه پیش می‌آید، ویرانیای پیش می‌آید، بیماریای پیش می‌آید، حادثه‌ی فوق‌العاده‌ای پیش می‌آید، نظر اسلام این است که مردم باید به قدر وسع و توانائی خودشان این خلأ را پر کنند. البته چون همه‌ی مردم در یک سطح نیستند، آن کسانی که بهره‌مندی بیشتری دارند، امکانات بیشتری دارند، تکلیف بیشتر بر عهده‌ی آنهاست و این یک نکته‌ای است که مردم ما و جامعه‌ی اسلامی ما باید به آن توجه کافی و لازم را معطوف کند تمام. 🌌 @zarreeh | ذره

🎥 رهبر انقلاب هم‌اکنون در دیدار نمایندگان مجلس: ✏️ از اول تشکیل این مجلس بنابر اطلاع، اعتقاد داشتم که این مجلس انقلابی است؛ الان هم بعد از سه سال همین را تکرار میکنم 🏷 #دیدار_مجلس 💻 Farsi.Khamenei.ir

📹 رهبر انقلاب هم‌اکنون در دیدار نمایندگان مجلس: ✏️ مجموعه نظام یک پیکر است  و ارکان آن اعضای این پیکرند. ✏️ اگر قوا و دستگاه‌ها مکمل هم نباشند، دیگر به کار نخواهند آمد. ✏️ نگاه باید نگاه همکاری و هم‌افزایی باشد 🏷 #دیدار_مجلس 💻 Farsi.Khamenei.ir

✍چقدر نوع نگاه ما با نگاه رهبری همخوانی دارد!!!؟؟؟ اصلا نیازی داریم تا دنبال این همخوانی باشیم یا نه؟ به نظر ضرورت ولایت مدار بودن اقتضا می‌کند تا انسان در فکر و عمل از ولی جامعه الهام بگیرد و تا میتواند مانند او باشد. اما سوال اینجاست که چطور میتوان به این همخوانی دست یافت؟ قرآن در این باره می فرماید: قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ ۖ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَا حُمِّلْتُمْ ۖ وَإِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا ۚ وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ(سوره ی نور آیه ۵۴) بگو: خدا را [در همه امور] اطاعت کنید و این پیامبر را نیز اطاعت کنید؛ پس اگر روی بگردانید [زیانی متوجه پیامبر نمی شود، زیرا] بر او فقط آن [مسؤولیتی] است که بر عهده اش نهاده شده و بر شما هم آن [مسؤولیتی] است که بر عهده شما نهاده شده است. و اگر او را اطاعت کنید هدایت می یابید. و بر عهده این پیامبر جز رساندن آشکار [پیام وحی] نیست. اما راه اطاعت چیست؟ راه چیزی جز جهاد اکبر همراه با جهاد کبیر نیست.

🎥 رهبر انقلاب خطاب به نمایندگان مجلس: سرافراز وارد مجلس شدید ان‌شاءالله سرافراز هم خارج شوید 🔹به سرانجام‌رساندن طرح‌ها و لوایح نیمه‌کاره کارهای بزرگی است که پیش‌روی نمایندگان است. 🔹سال آخر سال جبران خلاءها و قصورهاست.