ما غم همه هموطن هایمان را در دل داریم و به همین جهت ندای انتقام، انتقام سرمیدهیم و فریاد میزنیم آرزوی مرگ را، برای آن کسانی که مرگ را برای هموطن هایمان رقم زدند.
و برای چه کسی پوشیده است که چه کسی پایان زندگی هموطن هایمان را رقم زد.
|دفترچه زیتون
هدایت شده از مدرسه نویسندگی مبنا
«کمربندت رو محکم ببند!»
دوشنبه صبح
خانه
زن: میگم امروز اون پیراهن طوسی رو بپوش.
مرد: چرا؟
زن: بهت خیلی میآد. موهاتم مرتب کن.
مرد: زیاد خوشتیپ کنم میپرمها.
زن: برو بابا. کسی جز من نگاتم نمیکنه. راستی یادت نره سوار ماشین شدی کمربندتو ببندی!
مرد: که نپرم، ها؟
دوشنبه عصر
خانه
زن: الو، بفرمایید؟
ناشناس: شما آقایی رو میشناسید که ۲۰۶ داشته باشه؟ و پیراهن... اوم...
زن: طوسی؟
ناشناس: آره شاید طوسی بود.
زن: یعنی چی؟ شاید؟ چی شده؟ کمربندشو نبسته بود، آره؟
📷 توضیح عکس:
تهران، تقاطع خیابان مطهری و ترکمنستان
ظهر روز سوم جنگ
#انتشار_برای_اولین_بار
#مستندات_جنگ
| @mabnaschoole |
هدایت شده از وحید یامین پور
10.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
الان چشم حبیب به من و شماست ...
➕ @Yaminpour
یعنی اگر پای ما انقلابی ها وسط باشه
شما دیگه برای هموطنتون عزاداری نمیکنید؟
تجمع مردم توی میدون ها و خیابون ها برای اعتراض و نشون دادن خشم و غمِ ما از کشته شدن هموطن هامونه.
میترسید یا هنوز قهر کردید؟
هدایت شده از عجم علوی | مهدی مولایی
گمانهزنیهای پیشینی از رهبری معظم آینده، از خطاهای راهبردی و سهلانگارانه بدنه انقلابی کشور است. این، انتخابات شورای شهر و رقابت ریاستجمهوری نیست که خبرها بازیچه کانالها باشد. در شرایط فوقالعاده خاص کشور، باید مرجعیت اخبار و وقایع صرفا در اختیار ارکان و نهادهای نظام بوده و شیوه و زمان اطلاعرسانی را تصمیمگیران معتمد نظام، با رصد دقیق وضعیت جامعه و تحرکات دشمن تعیین کنند. شما و اینترنشال هردو پیش از موعد درحال گمانهزنی درباره رهبری آینده هستید. کاش کانالها و رسانههای کوچک و بزرگ، عطش تظاهر به وصلبودن و مهم بودن را در خود مهار کنند و تا وقتی خبرگان معزز سکاندار انقلاب اسلامی را معرفی نکرده، با حدس اسامی فقها، لیست ترور رژیم را غنی و بهروز نکنند. الله اعلم حیث یجعل رسالته!
«مهدی مولایی»
https://eitaa.com/m_molaie110
دلتون برای آقا تنگ شد
شب حدود ساعت ۱۰
بعد از اینکه از خیابون برگشتید
شبکه ۳ برنامه غیررسمی
دیدار های خصوصی رهبر رو نشون میده
هدایت شده از عجم علوی | مهدی مولایی
به محل اصابتها که سر میزنی، در کل محله هیچکس نیست. همه رفتهاند. کوچه پر از آوار و سنگ و خردهشیشه و خاک و اسباب خانههاست. و پر از انسانهای نیمجان و زخمی بر زمین. هیچکس نیست جز نیروهای ضروری امداد و یک دسته خاص؛ بسیجیها! بسیجیهای بیست،بیستویک ساله همهجا هستند. بیواهمه. زبان روزه آوار برمیدارند و کف خیابان را تمیز میکنند و کمک صاحبخانهها، اسباب سالم را از نابود شدهها جدا میکنند. باید باشی و ببینی که حتی زنان بیحجاب و دختران هودیپوش صاحبخانه، چطور کنار بچهبسیجیها ایستادهاند و میگویند« داداشجان یه کمک به ما میدی؟» راستی، آن پسرهای لوس ماسکزده که کف خیابان و دانشگاه با دیدن دخترها شیر میشدند و دربارهشان مینوشتید«شجاعت پسرهامون»، اینجا در دل خطر، نیستند. نیستند که شجاعتشان را نشان دهند. اینجا کنار مردم فقط مردهایی را میبینیم که یکماه قبل دربارهشان گفته شد «بسیجی، سپاهی، داعش ما شمایی»!
«مهدی مولایی»
https://eitaa.com/m_molaie110