جمهوری اسلامی ایران، همین الان هم داستانی اسطورهای است در کتاب تاریخ.
-یامینپور
من تازه میفهمم.
تا حالا خجالت میکشیدم «العَجَل» آخرِ دعای فرج را بگویم. میگفتم، ولی خجالت میکشیدم؛ انگار محکم فریاد بکشم که بله، من گناه میکنم، اصلاً در طول روزها و شبها به یادِ تو نمیافتم، من حساب جمعههای روزِ ظهورت از دستم در رفته، من اصلاً به روی خودم نمیآورم که بدون تو نمیشود زندگی کرد و با خیال راحت زندگی میکنم، ولی تو بیا.
من هیچکاری برای تو نمیکنم، ولی تو بیا.
این روزها که هر روز به دنبال نقشی در این جنگ برای خودم میگردم و موقعیت خودم را بررسی میکنم، تازه فهمیدم که حکمت آن «العَجَل»ها چیست.
تا حالا با خودم میگفتم این مردمِ خیرهسر چطور رویشان میشود اینطور «العَجَل»ها را فریاد بزنند، در حالی که اگر یار میشدند او ظهور میکرد؟ وقتی امام هر شب برای اینها اشک ریخته، حالا ساده ساده فکر میکنند با یک «العَجَل» کار تمام میشود؟
این روزها دعا میکردم و میخواستم که من هم یار شوم؛ کار درست را بکنم، مسیرم یکبار برای همیشه راست شود و با سرعت حرکت کنم، حال دلم خوب شود و کار کنم و کار کنم و بار بردارم و به چشم امام بیایم.
این روزها دعای فرج که میخواندیم، ذهنم یادِ یک حرف تکراری و قدیمی افتاد و خواست که دوباره آن را بررسی کند.
این شد که فهمیدم؛ یاد همان حرفی که میگویند، این ما هستیم که در غیبتیم واگرنه زمین از حجتِ خدا خالی نمیماند.
این ماییم که در پیله گناهانمان تنیدهایم و چشممان به سیاهی عادت کرده است و از این رو امام را نمیبینیم.
بعد تازه فهمیدم که حکمت آن «العَجَل»ها چیست.
ما انسانها در باتلاق فرو رفتیم، عین خیالمان هم نیست! «العَجَل» یعنی بیا آقای من. بیا و من را از این باتلاق نجات بده. بیا و حصارِ پیله من را پاره کن تا نورِ وجودت بر من بتابد، بلکه پروانه شوم، تا دورت بچرخم، تا وقتی به پایت بسوزم.
«العَجَل» برای ماست، نه برای او.
«العَجَل» یعنی ما را نجات بده، نه به واسطه ظهورت، بلکه به واسطه حضورت در روح و جان و زندگی ما، تا به قربانت برویم، تا از این خواب بیدار شویم، تا سیاهی این پیله را درهم شکنیم و تو را جستوجو کنیم.
به فریاد رس، ما را دریاب، در همین ساعت، عجله کن.
اینها کلمات رمز دعای فرج است.
آقا جان، تا دیر نشده کاری کن که یار و همراه تو شویم.
|دفترچه زیتون
هدایت شده از کانال حسین دارابی
حرف ترامپ درباره تغییر نقشه ایران شاید محقق بشه. بحرینو پس میگیریم...
این آخرین نبرده
بحرین برمیگرده
یه عده این قابلیتو دارن که
هم طرف درست تاریخ وایسن
هم اشغال هاشونو بریزن وسط خیابون
یه چیز دلی بگم
واقعا بهش فکر کنید
و دنبالش برید
اکثر آدمهای این دنیا اثر زیادی از خودشون به جا نمیگذارن.
شما جزو اون دسته خاص بشید.
صاحب فکرهای خاص و جدید بشید.
صاحب شخصیت ویژه بشید.
چیزی بنویسید عکسی بگیرید شعری بسرایید فیلمی بسازید.
اصلا مهم نیست که آن اثر چقدر زیبا و کامل است.
متوجه هستید؟
کوزهای باشید که ازتان چیزی تراوش کند.
فقط مهم این است که شما صاحباثر باشید.
اثر روی افراد
روی اشیا
روی دنیا
روی آینده
روی گذشته
روی لحظه حضورتان در این دنیا.
و البته این آثار به ساخت شخصیت برجسته و متمایز شما کمک خواهدکرد.
سطح و نوع اثر مهم نیست.
ولی مهم است که خوب باشد یا نه.
یکی از نشانههای زندگی کردن به معنای واقعی همین است،
اینکه اثری از شما
از لبخند شما از اخم شما
از فریاد و سکوت شما
از ثانیههایی که سپری کردید،
باقی بگذارید.
اینکه
"چرا باید اینکار را بکنید؟"
را به خودتان میسپارم.
|دفترچه زیتون🌿