نت را قطع میکنم. آهنگ بی‌کلام می‌گذارم، صفحه گوشی را با خشونت می‌بندم و روی میز می‌گذارمش. نفسی عمیق می‌کشم و ابروهام را بالا می‌کشم که روی پیشانی ام چین می‌افتد. پشت میز نشسته‌ام و فکرم به هیچ کجا نمی‌رود، شاید هم به هزارجا می‌رود. یک طرف میز کتاب‌های درسی پشت به پشت هم چیده شده و یک طرف دیگر غیردرسی. با خودم می‌گویم ۵ تا تست که چیزی نیست. از این قانون های روانشناسی! دنبال فهرست کتاب می‌گردم که یکدفعه با دو صفحه پر از شعر رو‌به‌رو می‌شوم. شعری از مهدی اخوان ثالث

آهای عده ای فکر نمی‌کنید به عنوان موافقِ جمهوری اسلامی ایران، باید به حرف رسانه اش اعتماد کنید؟

بخونید.

قشنگ‌ترین فیلمِ کوتاه عمرم بود =)

از تجمعات قم، میدون‌توحید رو پیشنهادمیکنم.

پویش جان‌فدا از ۲۰ میلیون گذشت

بزارید عکس‌های امشبو بفرستم