با کیفیتشو پیدا کردم میذارم

کل الدنیا تختل🤙🏻😎

مُهر را که روی زمین گذاشت، خواست قیام کند که شکست. یعنی زانوانش خم شد و دو زانو رو‌به قبله نشست. من هم نشستم. کف دست هایش را کنار پاهایش گذاشت. سرش را پایین انداخت و شانه هایش بلند به نظر آمد. چادرش روی صورتش را پوشانده بود. به دیوار اتاق تکیه دادم. _ گریه کن. خیلی بیشتر از اینها باید گریه می‌کردی. هق هقش شروع شد. نگاهم را ازش گرفتم و به دیوار سفید رو‌به‌رویم زل زدم. سرش هنوز پایین بود. نمی‌دانستم چرا گریه می‌کند. صورتش را آرام بالا گرفت که اشک هایش چکید روی قالیچه. انگار که به آسمان ولی به سقف اتاق خیره بود و منتظر جواب. سرم را از دیوار برداشتم و نیم‌خیز شدم، چرخیدم و روی زمین دراز کشیدم‌‌. دستم را زیر سرم گذاشتم و با صدای گریه او زانوهایم را در شکمم جمع کردم. او منِ من است و من، منِ او. به چشم های مرواریدی اش و حصار سیاه دورش چشم دوختم. دو دستش را روی صورت سفیدش کشید و با همان بغض در گلو، به نماز ایستاد. و من همچنان به خیسی چشمانش که از زیر چادر برق می‌زند خیره ام. بخش اول |دفترچه زیتون

چقدر سخت است حال عاشقی ‌ک نمیداند محبوبش نیز هوای او را دارد یا ن..

سرم را به راست و چپ می‌چرخانم و با اینکه نگاه سنگینش را حس میکنم به سجده می‌روم. مُهر را برمی‌دارم و چادر را در دستم می‌پیچانم و گوشه تخت می‌گذارم. خودش را جمع و جور می‌کند و بلند می‌شود. صندلی را بی‌رحمانه روی قالیچه می‌کشم و می‌نشینم. ایرپاد به گوش میذارم و بعد از چند دقیقه چرخیدن بین آهنگ ها آهنگ او را پخش میکنم و گوشی را به گوشه‌ میز پرت می‌کنم. بدون نگاه کردن، سراسیمه بودنش را حس می‌کنم. سعی می‌کند عادی رفتار کند و کم کم سمت تخت می‌رود تا بنشیند. قلب او هم اندازه من نگران و ذهنش درگیر است. بی حوصله تر از اینم که درس بخوانم و یا حتی چیزی گوش کنم. ایرپاد را از گوشم بیرون می‌کشم و کنار گوشی می‌گذارم. نباید عصبانیتم را سر او خالی کنم. سرم را روی پایش می‌گذارم و روی تخت دراز می‌کشم. نگاهم کاش به آسمان ولی به سقف سفید چسبیده. بدون هدف و انگیزه و معنا مثل جنازه ای به سفیدی سقف زل زدم‌. دستش را روی چشم هایم می‌گذارد. کمی مانده تا به خواب بروم. حرف های مادرم تا وقتی توی ذهنت این انگیزه نیس که باید از خوابم بزنم باید درس بخونم رقابت سنگینه دارم ریسک میکنم باید جون بدم وقت کمه لحظه ها و ثانیه ها مهم ان نهایی ها تاریخ المپیاد ۴۰ نفر کنکور طلا ۷۰ درصدِ مینیمم مدال‌آوران به بالا رفع تاثیر . دستم را روی دستش می‌گذارم و از جا بلند می‌شوم‌. می‌دانم می‌خواهد کمک کند ولی دستش را محکم فشار می‌دهم. _ دیگر چشمم را گرم نکن. پشت میز می‌نشینم و فعلا به چیز دیگری فکر نمی‌کنم. بخش دوم |دفترچه زیتون

اگر هم قرار باشد روزی مچ مسئولین را بگیریم و گره ها را باز کنیم از ادامه مسیر تجمعات مردم در این شب هاست. حالا شما بنشینید و مردمِ در خیابان را مسخره کنید و آنها را بازیچه صدا بزنید و از مشکلات شکایت کنید. قدرت مردمِ خیابان از میدان نظامی و دیپلماسی، بسیااار بیشتر است.

ممنون از فاطمه زهرا

خاصیت فضای مجازی که غربی ها برامون ساختن و تعریف کردن اینه که عمر همه چیز رو کوتاه میکنه، حتی عمر آدم ها رو. مثلا عمر لذت بخش بودن آهنگ ها. الان من می‌تونم برای همیشه از نوار آسمان چشم او و مرا ببوس لذت ببرم. و خیلی ها این سلیقه شون نیست پس چی میشه توی یوتیوب هر چند وقت یک بار یک عده کثیری با هم یه آهنگ رو گوش میدن و اسمشو می‌ذارن ترند و خواننده ها تلاششون اینه که روش سوار بشن‌‌. اسم این کشتار دسته جمعی علاقه ها نیست؟ و کشتار سلیقه های خاص به قول بازیکن شماره یک آماده "پس چرا یک بار به عقب برنگردیم؟" بیاید نسلی باشیم که بزنیم زیر هرچیزی که اونا گفتن باید باشه و درستش کردن و یه بار دیگه با باورهای خودمون بسازیمش بیاید بزنیم زیر میز این بازی کثیف |دفترچه زیتون

نزدیک ۲ ماهش رفته چیزی نمونده لازم باشه ۱۰ ماه بقیه رو هم میایم تو هرجا ضعف ببینید تو اراده مردم نمی‌بینید.

- چته! این فقط اسم یه شهره که خیلی رندوم تو کتاب تنگسیر اومده + ...

معلومه که از آنِ ایران...