_

_

_

تصمیم دارم زیاد کارایی که انجام میدم یا حرفایی که میزنم رو توضیح ندم.

اسفند هم رسید.

اینکه عین اجل معلق میاد وسط خوشیام و با مشغول کردن فکر من به خودش گند میزنه به لذتی که از سفر کردنام میبرم و باعث میشه وسط حال خوبی که دارم یهو تو خودم فرو برم و بگم تو کی هستی؟ نکنه هیچ وقت پیدات نکنم؟ و انقدر بهش فکر کنم که کلافه بشم و بخوام تمومش کنم وحشتناکه واسم. اینکه نمیتونم از زندگیم لذت ببرم واسم وحشتناکه.

ثابت شده پشت اکثر آدمای دیوونه ای که همش میخندن و مسخره بازی در میارن یه گذشته تلخه.

باشه دوستان ولی من گفتم اکثریت بعدشم من منظورم آدمای بزرگسال بود نه شما ها که هنوز اول راهید و گذشته کیلو چنده.

یعنی ممکنه یه روز درس‌خوندن حال بده؟

بای بای.

دوستان دیگه ساعت جدید و قدیم گفتناتون هم کنسل شد.

با این دوتا نمره مزخرفی که توی کارنامه م نشسته میخوام از زندگی لفت بدم هیچ جوره ممکن نیست آخه وات ده هل