هدایت شده از اوکۍ. باشہ!
این عکس حس خوبیو بهم میده.
این تقدیم میکنم به:
ممبرای اینجا
همینجوری
زرزریجات
قلب تو خالی
پارادوکس
شاهرگ
دریای مواج
داریخماخ
ویرگول
تنفس
مدفون
تربچه
حرفای دلی
فکر ط
رومئو
قرص صورتی
روزای زندگیم
مصروحه
من به توان2 دیل خورده:)
هم آواز تنهایی
بروبچ پارادوکس
فویار..!
و تموم مدیر چنلایی که اینجان و من نمیشناسمشون
.
.
.
از طرف فویِ اوکی. باشه!
شاید قبلا اینو گفته باشم اما دوست دارم بگمش یه بار دیگه:
مرگ چیز عجیبیه.
اینش عجیبه که یه نفر هست هست هست...
اما یهو دیگه نیست
دیگه نیست و هیچ وقتم قرار نیست باشه
کسی که سال های زیادی بوده
یا کسی که از وقتی چشمات رو باز کردی روی دنیا بوده
توی اشکت و لبخندت بوده
اما یهو جوری میره انگار هیچ وقت نبوده
برای همین میگم مرگ چیز عجیبیه.
نه عجیب واژه خوبی نیست،بهتر بگم مرگ چیز وحشتناکیه، حداقل برای اطرافیان شخص فوت شده چیز وحشتناکیه.
ملت دارن واسه طرح صیانتی که دقیق نمیدونن چیه و فقط یه چیزایی راجع بهش شنیدن خودشونو جرر میدن
منم فارغ از دنیا یه گوشه نشستم و توی دنیای فیلما و انیمه ها غرق شدم.