فکر میکردم اگه جیغ بزنم درونم خالی میشه اما نشد فکر میکردم میتونم از سفر کردن لذت ببرم اما اونم لذتی که همیشه داشت رو نداشت
موندم چی میتونه بهم لذت بده چی میتونه قلبم رو سرریز کنه از خوشحالی چی میتونه باعث بشه از ته دل قهقهه بزنم بدون فکر کردن به اینکه اینی که دارم صدای قهقهه زدنش رو از ته حلقم میشنوم کیه.
زندگی چیه؟ نفس کشیدن؟ غذاخوردن؟ خوابیدن؟ راه رفتن؟ بیرون رفتن؟ حرف زدن با آدما؟ دوست پیدا کردن؟ از دست دادن؟ خوشحال شدن؟ گریه کردن؟ اگه اینا زندگی کردن پس چرا من باهاش حال نمیکنم؟ چرا همیشه حس میکنم یه چیزی باید باشه که نیست؟ چرا همش به این فکر میکنم که یه چیزی کمه؟ چرا فک میکنم من اینی که تو آینه میبینم نیستم؟چرا خودمو نمیشناسم؟ چرا بیشتر از هرکس با خودم غربیه ام؟چرا حس میکنم لیاقت دوست داشته شدن رو ندارم؟ چرا فکر میکنم عجیبه که یه نفر منو دوست داره؟ چرا انقد واسه خودم کمم؟ چرا نمیتونم خودمو دوست داشته باشم؟
