امشب همه چی روضه ست.

بچه ای که با گریه مامانش گریه میکرد دختر کوچولوی چادر به سری که آب میخوره پدری که بچه بغلشه مادری که بچه ش رو شیر میده

آخ از عصر فردا

تازه روضه شروع شده

ما دقیق نمیدونیم از عصر فردا تا اربعین چی به عمه سادات گذشت

امشب ارباب داره از تو بیابون خار جمع میکنه..

اگر بنا به درک و همزاد پنداری عنصری از عناصر عزای حسین(ع) و اهل او باشد، بیش از همه حال لیوان‌ مصرف شده‌ی ایستگاه‌های صلواتی را می‌فهمم. آنها که از غم به کار حسین نیامدن در خود می‌پیچند و مچاله می‌شوند. همان‌ها که خود را مستحق زیر پا شدن و دور انداختن می‌دانند.

صدای اذان صبح عاشورا به گوش می‌رسد.. دیگر نوای 'مکن ای صبح طلوعِ' عاشقان تمام گشت.. ساعتی تا مصیبت عظیم نمانده.

‌

آخ از عشق تو ای حسین که مجنون نموده است نوکر را..

متحیرم بهر اینکه از غم تو عاقبت من چرا نمیمیرم

از صبر زینب سلام الله علیها همین بس که شاعر میگه اگر این است تاثیر شنیدن شنیدن کی بوَد مانند دیدن..